“Лёс мой прадвызначаны — стану правазнаўцам!”
Такія словы прамовіла пасля апошняга школьнага званка Святлана Піліпчук. Іх паўтарыла і сёння, праз два дзясяткі гадоў, загадчык канцылярыі жабінкаўскага суда Святлана (цяпер ужо Казей), згадваючы свой жыццёвы шлях, які аднойчы прывёў у любімую прафесію.
Яе праца адзначалася падзякамі Галоўнага ўпраўлення юстыцыі аблвыканкама, старшыні Брэсцкага абласнога суда, Ганаровай граматай райвыканкама. А пачыналася дарога, як, мабыць, у кожнага з нас, ад школьнага парога…
Падрабязней матэрыял Анатоля БЕНЗЯРУКА чытайце на старонках газеты «СП». Будзьце разам з намі!
Фота аўтара