Усё толькі пачынаецца…

Усё толькі пачынаецца…

Часта бывае так, што пэўныя людзі, якіх сустракаеш на сваім жыццёвым  шляху, уплываюць потым на далейшы лёс, выбар прафесіі, густы. Яны становяцца сябрамі, ты адчуваеш іх клопат, падтрымку, з імі цікава, а самае галоўнае — хочаш быць такімі, як яны. Гэта і пра Вольгу Плавух. Дзяўчына невыпадкова стала педагогам.
З асаблівай цеплынёй успамінае сёння Вольга сваю першую настаўніцу — Кацярыну Мікалаеўну Сіда:
— Да нас у клас яна заходзіла толькі ў добрым настроі і заўсёды з усмешкай. Урокі праводзіла дынамічна — сумаваць не было калі, кожны знаходзіўся ў полі яе зроку і атрымліваў пэўныя заданні. Было цікава: што ж такога новага даведаемся мы сёння?! Яна ўмела здзіўляць. Не памятаю, каб урокі былі аднолькавымі — заўсёды з нейкімі прыдумкамі, сюрпрызамі. Часта ў клас да нас прыходзілі казачныя героі, якія “правяралі” хатнія заданні, з імі мы вывучалі новыя тэмы. Мой любімы — Нязнайка, які ў канцы пачатковай школы, як і мы, шмат  ведаў і ўмеў. Ужо тады вырашыла для сябе — буду вучыць дзяцей, буду педагогам.
У сярэдняй ступені Вольга заўважыла, што большую цікавасць праяўляе да ўрокаў гуманітарнай накіраванасці. Захапіла вывучэнне моў: рускай, беларускай, англійскай. Яшчэ ў пачатковай школе замежную мову цікава выкладала Алена Канстанцінаўна Кавальчук, менавіта яна заўважыла здольнасці дзяўчынкі, развівала іх. Далей вывучэнне мовы ішло разам з Вольгай Іванаўнай Ранда, якая давала сваёй вучаніцы больш складаныя заданні, тлумачыла незразумелае. Цікавасць да прадмета толькі ўзрастала.  У восьмым класе Вольга Плавух канчаткова вызначылася, што будзе настаўніцай замежнай мовы, таму ў старэйшых класах разам з Ірынай Уладзіміраўнай Макарук вывучала прадмет больш глыбока, займалася дадаткова.
Пасля заканчэння сярэдняй школы №1 паспяхова вытры-мала ўступныя іспыты і стала студэнткай Баранавіцкага дзяржаўнага ўніверсітэта. Вучоба на факультэце славянскіх і германскіх моў была цікавай, насычанай. Дзяўчына не толькі добра вучылася, але і актыўна ўдзельнічала ў грамадскім жыцці: ўзначальвала пярвічку ГА “БРСМ” сваёй групы, была валанцёрам Чырвонага Крыжа, старшынёй інфармацыйна – прапагандысцкай камісіі факультэта, удзельнікам “Школы лідара XXI стагоддзя”. Паспявала ўсюды, часу хапала на ўсё. Калі на апошнім курсе размова пайшла пра размеркаванне, папрасілася ў свой раён. Прыемнай нечаканасцю стала накіраванне аддзела адукацыі, спорту і турызму райвыканкама на працу ў родную першую школу. З хваляваннем малады педагог пераступіла парог установы, вучаніцай якой зусім нядаўна была сама. Школа прыемна здзівіла: пасля рамонту светлая, чыстая, утульная, у класах новая мэбля, сучаснае абсталяванне. Цяпер урокі можна праводзіць з дапамогай інтэрнэт-рэсурсаў, інтэрактыўнай дошкі.
— Цёпла, па-бацькоўску, прынялі мяне ў калектыве, —
гаворыць Вольга. — Падтрымліваюць, дапамагаюць. Дырэктар Міхаіл Пятровіч Савянкоў абавязкова спытаецца, як прайшоў дзень, які настрой, завучы — Марыя Іванаўна Гаркалюк і Іна Аляксандраўна Мірко аказваюць метадычную дапамогу, цярпліва адказваюць на ўсе мае шматлікія пытанні. Побач заўсёды старэйшыя кале-
гі — Ірына Уладзіміраўна Макарук і Вольга Уладзіміраўна Лукашук,  да якіх я магу звярнуцца па любую дапамогу.
Шмат часу ў маладой настаўніцы ідзе на падрыхтоўку планаў, праверку сшыткаў, а як жа інакш: кожны этап урока трэба дасканала прадумаць, кожную памылку выправіць. А яшчэ хоча Вольга Міхайлаўна, каб цікава было яе выхаванцам, як ёй калісьці, таму распрацоўвае для 9-класнікаў няпростыя лексіка-граматычныя тэсты, а для чацвёртакласнікаў — вясёлыя фізкультхвілінкі.
Малады педагог стараецца ісці ў ногу з часам, таму па магчымасці выкарыстоўвае на сваіх уроках інтэрнэт-рэсурсы, каб зацікавіць сваім прадметам, каб вучні больш ведалі, умелі. Уяўляеце, прама на ўроку дзеці разам з настаўніцай могуць апынуцца ў любой кропцы свету ў рэжыме рэальнага часу: на вуліцах Лондана, у парыжскім метро або паназіраць за Ніягарскім вадападам, знайсці партрэты вядомых палітыкаў, біяграфіі культурных дзеячаў ці тэкст патрэбнай песні.
Урокі, у якія настаўнік укладвае сваю душу, застаюцца ў памяці вучняў.  І няхай у Вольгі Плавух усё толькі пачынаецца, упэўнена, пройдзе час і аднойчы, на парозе самастойнага жыцця, хтосьці з яе выхаванцаў таксама захоча стаць педагогам, каб прадоўжыць яе справу.
Алёна НІКАНЧУК.
На здымку: настаўніца англійскай мовы першай гарадской адзінаццацігодкі Вольга Плавух.
Фота Ірыны ЖУК.

Поделиться ссылкой:

Popularity: 1%

Оставить комментарий

Этот сайт использует Akismet для борьбы со спамом. Узнайте как обрабатываются ваши данные комментариев.

Top