1308325786_konstituciya-dlya-glavnoy._1

Паважаныя жыхары раёна!
Віншуем вас з галоўным дзяржаўным святам –
Днём Незалежнасці Рэспублікі Беларусь і вызваленнем нашай Радзімы ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў!

Гэтае свята аб’ядноўвае ўсіх, хто шануе слаўную гісторыю сваёй Айчыны і верыць у яе дастойнае будучае. Яно стала ўвасабленнем гераізму, стойкасці, бяспрыкладнай мужнасці і велічы духу нашага народа, сімвалам адзінства, дабрабыту і росквіту беларускай дзяржавы. Сёння сваёй стваральнай дзейнасцю і мірнай працай Жабінкаўшчына дастойна працягвае традыцыі пакалення пераможцаў і ўносіць свой уклад ва ўмацаванне і развіццё роднай краіны.
У гэты светлы і радасны дзень жадаем моцнага здароўя, шчасця, радасці, мірнага неба і дабрабыту, упэўненасці ва ўласных сілах і цудоўным будучым нашай краіны.
Раённы выканаўчы камітэт.
Раённы Савет дэпутатаў.

Popularity: 1%

Светлая, чыстая Белая Русь

улыбка1в

Дзень Незалежнасці – гэта свабода і роўнасць народа, чыстае неба над галавой, магчымасць жыць і развівацца ў суверэннай, дэмакратычнай краіне. Што значыць гэтая дата і што з’яўляецца галоўнымі сімваламі незалежнасці? Разважаюць жыхары нашага горада.

Ірына Созінава:
– Мой дзядуля Міхаіл Еўсцігнеевіч Новікаў прайшоў дарогамі Вялікай Айчыннай вайны, вызваляў Жабінку ад фашысцкіх акупантаў. Ён неаднойчы расказваў нам пра жорсткія баі, гібель сяброў, пакуты народа ў акупацыі. Ці ж магу я пасля гэтага не цаніць свабоду і мірнае жыццё?
Многа для беларускай незалежнасці было зроблена і ў 90-я гады, калі наша краіна толькі рабіла першыя крокі на вялікай палітычнай дарозе. І, як бачыце, Беларусь, як дзяржаву, прызналі, з ёю сталі лічыцца.

Людміла Мялешка:
– Незалежнасць для мяне праяўляецца ва ўпэўненасці ў заўтрашнім дні, у росквіце краіны, наяўнасці сацыяльных гарантый для насельніцтва. Можна сказаць, што Беларусь поўнасцю адпавядае гэтым крытэрыям.
У нашай сям’і было чацвёра дзяцей, усе выраслі, атрымалі адукацыю, трое з іх маюць вышэйшую, чацвёра ўнукаў бясплатна вучыліся ў ВНУ, спадзяюся, што і чацвёра праўнукаў атрымаюць добрую адукацыю і знойдуць дастойнае месца ў жыцці.
Канечне, каб стаць свабоднай дзяржавай, яе народу давялося прайсці нялёгкі шлях. Да цяперашняга часу крываточаць раны Вялікай Айчыннай вайны. Так, гэта наша гісторыя, якую трэба шанаваць, захоўваць, не забываць.
Назіраючы за сітуацыяй ва Украіне, радуюся, што на беларускай зямлі ціха і спакойна. 3 ліпеня неба ўспыхвае святочным салютам, а не грукатам гармат.

Наталля Навачук:
– Гэтае свята аб’ядноўвае нас, падсумоўвае дасягненні, падштурхоўвае да новых вяршыняў росквіту.
Як прадстаўнік маладога пакалення вельмі цаню тое, што дае нам Радзіма і, у прыватнасці, ДУА “Маціевіцкая базавая школа”, дзе я працую. Калі адчуваеш падтрымку і клопат, хочацца стаць яшчэ лепшай і прыносіць як мага больш карысці людзям і краіне.

Галіна Лысуха:
– Наша краіна выбрала дастойны палітычны курс: захоўвае нейтралітэт, не ўмешваецца ва ўзброеныя канфлікты, больш таго, прапанавала сябе ў якасці міратворцы. Спадзяюся, так будзе і далей. А Дзень Незалежнасці для мяне прыраўноўваецца да свята Перамогі – асаблівай, ні з чым не параўнальнай даты, якая сімвалізуе гонар, годнасць і славу народа.

Сцяпан Аксюцік:
– Я радавы запасу. У 70-я гады праходзіў службу ва Узброеных Сілах СССР, якія месціліся ў Германіі. Пазнаў пах пораху і навучыўся страляць. Таму з упэўненасцю сцвярджаю: “Вайны нам не трэба”. Але калі б цяпер давялося абараняць сваю Радзіму ад ворага – падняўся б на яе абарону, каб захаваць незалежнасць і свабоду краіны. Незалежнасць – гэта не пустыя словы, а падмурак для кожнай дзяржавы. Калі чую пра тое, што адбываецца ва Украіне, адчуваю пастаянны душэўны боль. Хлопцы яшчэ ўчора служылі ў адной часці, працавалі ў суседніх кабінетах, а цяпер падзяліліся на два супрацьлеглыя лагеры. Пайшлі брат на брата. А ці можа быць нешта горшае?!

Ларыса Шчарбакова:
– Краіна Беларусь яшчэ юная, але яе гісторыя каранямі адыходзіць у глыбокую старажытнасць. Нам ёсць чым ганарыцца. Беларускі народ ніколі не выступаў у якасці агрэсара, не забіваў мірнае насельніцтва, не спрабаваў уладарыць ва ўсім свеце.
Цяпер кіраўніцтва краіны таксама выбірае міралюбівую знешнюю палітыку, пры гэтым не прыціскае інтарэсаў Беларусі і яе грамадзян. Гэты падыход абсалютна правільны. А Дзень Незалежнасці – яшчэ адна магчымасць узняць дзяржаўныя сцягі і голасна заявіць пра сябе. Мы павінны адчуваць усю сілу і магутнасць сваёй Радзімы.
Апытанне правяла Лідзія ПЕНДЗІКОЎСКАЯ.

Фота Аляксея Ганчука.

Popularity: 1%

Сын трэці, партызанскі

Марыя Зяленіна (злева)

Было перадзім’е 1942 года – шэрая часіна, калі то сыпле дождж-імжа, то неба засцілаюць чорныя хмары. Зямля чакала снегу, калі па Стрыганцы, што зараз завецца хутарамі Стрыганецкія Бусні, пайшла гуляць вестка: нехта ноччу Андраюкам падкінуў маленькае дзіця.
Дайшла вестка і да немцаў. З’явіліся яны ў доме, трэслі пісталетамі, крычалі: “Партызан!”, пагражалі расстраляць, але Даніла і Ганна катэгарычна даказвалі, што не ведаюць, чыё дзіця. Прыйшлося запісаць на сваё прозвішча. У доме Андраюкоў побач з Толікам і Юрыкам з’явіўся трэці сын – Вадзімка.
Даніла з Ганнай, канечне, ведалі, чый ён. Сувязным партызанскага атрада імя Чарнака быў родны брат Данілы – Мікалай. Ён знаў пра вяселле камісара атрада Леаніда Пятровіча Зяленіна з Марыяй Іванаўнай. Калі ж нарадзіўся хлопчык, умоў для яго выхавання ў лесе не было, і камандзір Шыканаў прапанаваў сувязному забраць малога ў вёску.
Мікалай Андраюк быў яшчэ не жанаты, не ўмеў абыходзіцца з такімі дзецьмі і прапанаў аддаць брату, у якога растуць два сыны, ёсць карова і нават вуллі. Па заданні камандзіра ён перагаварыў з Данілам, і Вадзімку прынеслі позна вечарам, пастукалі ў акно. Калі пераканаліся, што малога забралі, партызаны пайшлі.
У новай сям’і хлопчыка палюбілі ўсе, хаця ведалі, што скончыцца вайна і яго забяруць. Але ў сорак трэцім трапіў у акружэнне і загінуў камісар Зяленін, а незадоўга да вызвалення і яго жонка. Вадзім застаўся ў прыёмных бацькоў.
Леанід Зяленін (стаіць)Андраюкі жылі не бедна, былі адукаваныя і прыкметныя ў Стрыганцы людзі. Даніла Нічыпаравіч яшчэ пры Польшчы працаваў землеўпарадчыкам, а зараз, як у Стрыганцы адчыніла дзверы сямігадовая школа, вёў урокі ў пачатковых класах і геаграфію.
Пачалася калектывізацыя. Гаспадарка, дзе налічылі “лішнія” хлявы, у якой меліся вуллі (дарэчы, гэта быў адзіны пчальнік у Стрыганцы), трапіла пад раскулачванне, а гаспадар, названы “ворагам народа”, на дзесяць гадоў паехаў у Сібір валіць лес.
Вадзім вучыўся ў чацвёртым класе, калі нехта “наверсе” разабраўся, што ў сям’і “ворага народа” выхоўваецца партызанскі сын. Хлопца сілком забралі і завезлі ў Казань у сувораўскае вучылішча. Ганна Піліпаўна, якая душой прыкіпела да Вадзіка, некалькі разоў ездзіла праведваць сувораўца.
Тым часам памёр Сталін, і недзе праз год-паўтара дабраўся дадому Даніла Нічыпаравіч. Як пасля ён расказваў, пісьмо ў Маскву пісалі ўсім баракам і адпусцілі – “за адсутнасцю віны” – усіх разам, у адзін дзень.
Вадзім Зяленін з’явіўся ў Стрыганцы, калі я вучыўся ўжо ў дзявятым класе. Перш-наперш ён з’ездзіў у Маскву, дзе адшукаліся бацькавы сёстры. Але яны прынялі Вадзіка даволі-такі холадна:
– Леанід нам нічога не пісаў, што быў жанаты і меў сына!
Быццам можна было паслаць вестачку са Старасельскага лесу ў Маскву? Вадзім зразумеў, што радней людзей, чым Андраюкі, у яго няма, і вярнуўся да іх. Неўзабаве ён сядзеў з намі за партай у дзявятым класе. Бо калі афармлялі яго ў сувораўскае вучылішча, дык узялі не ў чацвёрты, а трэці клас, так што дагналі яго тыя, хто займаўся класам ніжэй.
Нас цікавіла, чаму ён не давучыўся ў Казані, а вярнуўся ў Стрыганец. Вадзім расказаў, як усё сталася. У той час сярод моладзі было вельмі распаўсюджана рабіць пісталеты. Змайстраваў і суворавец Вадзім, але дырэктар знайшоў і адабраў. Зяленін бачыў, куды той схаваў, і, высачыўшы, што нікога няма ў кабінеце, забраўся, каб вярнуць пісталет. Толькі адчыніў шуфляду стала, як зайшоў дырэктар. Адразу ж з’явіўся загад аб адлічэнні Вадзіма з вучылішча.
Зяленін з намі закончыў толькі дзявяты клас. У пачатку 1960-х моладзь актыўна агітавалі ехаць у Данбас на здабычу вугалю. Паехаў і Вадзім Зяленін, але ненадоўга. Там, праўда, атрымаў атэстат аб сярэдняй адукацыі, а пасля вярнуўся ў горад над Бугам і паступіў у Брэсцкі інжынерна-будаўнічы інстытут.
Пасля некалькі разоў мне выпадала сустракацца з Вадзімам Леанідавічам Зяленіным у Стрыганцы, калі ён прыязджаў праведаць прыёмных бацькоў, памагчы ім, пакуль былі жывыя. Андраюкі для Вадзіка заставаліся самымі дарагімі людзьмі, яго сям’ёй. Аднойчы ён сказаў:
– Мы з татам у ямку бульбу засыпалі і закапалі!
Я ведаў, што Вадзім працуе на будоўлях у Брэсце, у сям’і падрастаюць двое дзетак. Мы верылі, што іх пакаленне будзе шчаслівым. І не толькі таму, што не сцёрся з памяці лозунг, які яшчэ нядаўна можна было прачытаць ледзь не на кожным вугле: “Сённяшняе пакаленне савецкіх людзей будзе жыць пры камунізме!” Дарэчы, паэт Уладзімір Караткевіч у той час напісаў: “Трагедыі не знікнуць пры Камуне!..”
Мы ж верылі, што наступным пакаленням выпадзе жыць, не ведаючы, што такое вайна. Маладым жанчынам не давядзецца нараджаць дзетак у партызанскіх зямлянках ці на перадавой пад выбухі бомбаў ды снарадаў. Маладыя будуць ісці наперад і ўпэўнена глядзець у заўтра.
Расціслаў БЕНЗЯРУК.
На здымках: партызанкі (злева – Марыя Зяленіна); нарада кіраўніцтва атрада імя Чарнака (стаіць Леанід Зяленін).

Popularity: 1%

Каб зноў не паўтарылася вайна

АфганАнатоль БЕНЗЯРУК. Фота аўтара.
Юбілейны, 25-ы па ліку, рэспубліканскі конкурс “Бібліятэка – асяродак нацыянальнай культуры” прынёс заслужаную ўзнагароду жабінкаўскім бібліятэкарам. Не першы раз яны спрабавалі ўзняцца на п’едэстал гэтага прэстыжнага конкурсу, але менавіта 2017 год, які праходзіць пад зоркаю 500-годдзя беларускага кнігадрукавання, стаў паспяховым.
8 чэрвеня Міністр культуры Рэспублікі Беларусь Барыс Святлоў падпісаў загад № 128 “Аб выніках ХХV Рэспубліканскага конкурсу “Бібліятэка – асяродак нацыянальнай культуры”. У намінацыі “За пошукавую і даследчую работу” жабінкаўцы атрымалі трэцюю прэмію.
Якім быў шлях да гэтай вяршыні?
Канцэпцыя, што не першы год распрацоўваецца ў раённай бібліятэцы, прысвечана тэме, якая дасюль у многіх думках і сэрцах адгукаецца ўспамінамі і болем. Лёсы землякоў, што служылі ў Афганістане ў тое трывожнае дзесяцігоддзе, паміж 1979-м і 1989 гадамі, калі свет зноў апынуўся на парозе вялікай вайны, даўно хвалююць творчы калектыў, у складзе якога Ірына Ганчар, Галіна Дулевіч і Марына Карпішчук (тэхнічную дапамогу ім аказваюць Юлія Ліпская і Дзмітрый Андрасюк).
Для конкурсу былі падрыхтаваны электронная база “Афганістан: наша памяць і боль”, куды ўключаны да 40 былых воінаў-інтэрнацыяналістаў (прычым, база папаўняецца амаль штомесяц і на сённяшні дзень уключае ў сябе ўжо 55 асобаў, што прайшлі ваеннымі дарогамі той неабвешчанай вайны). Матэрыялы згрупаваны па раз-дзелах: “Адкрываючы старонкі Афганскай вайны”, “Вярнуліся хлопцы з Афгана”, “Яны не вярнуліся з бою”, “Славу салдатам спяваем…” Ніхто не забыты. Побач з жывымі – партрэты загінулых сярод гарачых паўднёвых гор і пяскоў, на вайне, пра якую не любілі згадваць афіцыйныя ўлады, а яшчэ тых, хто памёр пасля яе заканчэння.
Акрамя электроннай базы, на суд журы былі вынесены відэапрэзентацыя “Воіны-афганцы Жабінкаўшчыны”, ролік з паказам мемарыяльнага кутка ў бібліятэцы “Подзвіг і памяць Афганістана” – своеасаблівае віртуальнае падарожжа па матэрыялах, з беражлівасцю сабраных бібліятэчнымі работнікамі. За гэты час выдадзены брашуры, пры-свечаныя заяўленай тэме: “Афганістан не выкрасліць з памяці: успаміны воінаў-інтэрнацыяналістаў” і “Афганістан – наша памяць і боль”.
Перад сабою бібліятэкары паставілі высакародную і няпростую мэту: выказаць даніну павагі ветэранам Афганскай вайны, што з гонарам выканалі свой воінскі абавязак.
– Мінуць гады, і мы зразумеем, якія парасткі ў душах і думках маладога пакалення пакідае памяць пра воінаў-афганцаў, жыццё якіх з’яўляецца прыкладам у патрыятычным выхаванні моладзі Жабінкаўшчыны, – упэўнена Галіна Дулевіч, для якой як дачкі воіна-інтэрнацыяналіста, што загінуў у Афганістане, гэтая тэма – частка ўласнай біяграфіі.
Супрацоўнікі Жабінкаў-скай цэнтральнай раённай бібліятэкі выказваюць шчырую падзяку старшыні раённага аддзялення ГА “БСВВА” Аляксандру Яўстратаву і ўсім ветэранам Афганскай вайны, іх родным, блізкім, што дапамаглі ў зборы інфармацыі. Разам з тым пошук яшчэ далёка не завершаны. Таму ёсць вялікая просьба да ўсіх, хто мае каштоўныя ўспаміны, матэрыялы, адгукнуцца і падзяліцца імі. Ваша памяць – неацэнная. Пра яе павінны ведаць новыя пакаленні, каб не было паўтору войнаў, што забіраюць маладыя жыцці.
На здымку: бібліятэкары каля мемарыяльнага кутка, прысвечанага Афганскай вайне.

Popularity: 1%

Ваяваў на розных франтах

Без имени-2

Аднойчы ў рэдакцыі раздаўся тэлефонны званок. На другім канцы провада ўсхваляваны жаночы голас прасіў напісаць у “Сельскай праўдзе” пра ветэрана Вялікай Айчыннай вайны Івана Якаўлевіча Стралецкага, якога ўжо даўно няма з намі, і заўважыў: яго памятае старэйшае пакаленне жабінкаўцаў і, канечне, захоўваюць успаміны родныя: дачка Святлана Іванаўна Чарнавец, унукі Уладзіслаў і Ірына, а таксама праўнук Арцём, які пра Івана Якаўлевіча ведае толькі з расказаў.

Напярэдадні Дня Незалежнасці папрасілі Святлану Іванаўну падзяліцца ўспамінамі, тым болей, што яе тата мае непасрэднае дачыненне да той урачыстасці, якая святкуецца 3 ліпеня. Ягоны ратны подзвіг адзначаны шматлікімі дзяржаўнымі ўзнагародамі.
Расказваючы, Святлана Чарнавец са шкадаваннем зазначыла, што некаторыя факты прызабыліся, сцерліся з памяці, столькі гадоў прайшло, як бацька сышоў у іншы свет. Дый гаспадар сям’і быў сціплым чалавекам, не шматслоўным, а родныя, як водзіцца ў сем’ях, не спяшаюцца распытваць пра шляхі-дарогі ў старэйшага пакалення, адкладваючы на потым, не задумваюцца, што яно можа і не наступіць.
– Мой тата, Іван Якаўлевіч Стралецкі, нараджэнец Украіны. Аб прыходзе на белы свет сваім крыкам ён абвясціў напачатку мінулагаБез имени-1 стагоддзя – у 1907 годзе.
Месцам ягоных народзінаў быў пасёлак Краснаполле, дзе праходзіла і яго бесклапотнае дзяцінства. Ці было яно шчаслівым? Пакуль побач знаходзіліся тата і мама, канечне! Аднак лёс часам бывае жорсткім і суровым. Такім можна назваць і татаў. У няпоўныя 15 гадоў ён вымушаны быў шукаць працу, таму што не стала бацькоў. Быў вучнем сталяра, працаваў на чыгунцы, а ў 22 гады апрануў вайсковую форму, бо атрымаў позву ў Чырвоную Армію. Тэрміновую службу праходзіў на Чорным моры ў берагавой ахове. Тут прыкмецілі яго дапытлівасць, дысцыплінаванасць, уменне аб’ядноўваць вакол сябе людзей, пранікацца іх праблемамі і накіравалі на вучобу.
Час навучання ў Палтаўскай палітычнай школе праляцеў незаўважна. Яму тут усё было цікава, вучоба давалася лёгка, і ўвесь яго далейшы жыццёвы шлях звязаны са службай у арміі. Іван Якаўлевіч на ўсё жыццё застаўся кадравым афіцэрам, быў палітруком, як тады гаварылі.
У 30-я гады мінулага стагоддзя маладога афіцэра накіравалі на Далёкі Усход, дзе яго чакала палітработа. Дарэчы, тут было неспакойна, як пазней расказваў нам тата.
Вестка пра пачатак Вялікай Айчыннай вайны даляцела і на Далёкі Усход, на гэты час у сям’і Стралецкіх было ўжо трое дзяцей. Тата нёс службу, а мама Надзея Васільеўна гадавала Вову, Юру і Уладзіка. Нягледзячы на тое, што й тут, на Далёкім Усходзе, было цяжка і складана, служыў ён на мяжы з Кітаем, усходняя частка якога знаходзілася пад японскай акупацыяй, але тата імкнуўся туды, дзе вяліся жорсткія баі з фашыстамі. Яго не адпускалі, служыў ён ужо на пасадзе намесніка начальніка палітычнага ўпраўлення Далёкаўсходняга фронту. Як толькі ён прайшоў у Маскве паўгадовыя курсы павышэння кваліфікацыі, яго накіравалі на фронт, на Захад, дзе змагаліся з фашызмам. На гэты час на яго грудзях зіхацеў ордэн Чырвонага Сцяга.
Трапіў тата, як вядома з дакументаў, на Першы Беларускі фронт. Затым былі Другі Украінскі, Першы Прыбалтыйскі і Другі Беларускі, удзельнічаў у вызваленні Кёнігсберга, іншых гарадоў і пасёлкаў, дайшоў да Берліна. У мірны час нам расказваў пра жорсткія баі, пра супраціўленне фашыстаў, хоць зыход вайны быў ужо вядомы.
З вайны вярнуўся з мноствам узнагарод: да першага далучыліся тры ордэны Айчыннай вайны розных ступеняў і Чырвонай Зоркі, баявыя медалі, было скразное раненне правай рукі.
Меў званне падпалкоўнік, а на службу трапіў у Беларускую ваенную акругу на пасаду намесніка камандзіра часці па палітычнай рабоце, месцам дыслакацыі якой была Бяроза-Картузская. Тата забраў сям’ю, якая пражыла тут да 1948 года, даслужыўся да палкоўніка.
Потым лёс закінуў у Жабінку, дзе месцілася перавалачная база 26-й паветранай арміі, тут і закончыў ён кар’еру кадравага афіцэра. Вайна забрала дваіх хлопчыкаў, а ў 1946 годзе нарадзілася я. Пазней мама і тата расказвалі, што адразу жылі ў зямлянках, потым атрымалі кватэру, а з цягам часу большую, у якой я са сваімі дзецьмі жыву да цяперашняга часу.
Паводле стану здароўя ў таты выявілі сухоты. Відаць, вайна, жыццё ў акопах і зямлянках адмоўна паўплывалі на самаадчуванне вайскоўца. У 1954 годзе яго адправілі ў адстаўку.
Што я памятаю з дзяцінства і юнацтва? Калектыў базы быў дружны, арганізоўваліся маёўкі, на высокім узроўні “грымела” базаўская мастацкая самадзейнасць, якой кіраваў Пуцілін, дырэктар клуба (імя не памятаю). Да таты, хоць ён і не працаваў часта, заходзілі паплечнікі па службе: Каваленка, Шэвелеў, Зайцаў, Волкаў і іншыя. Вось такое жыццё было ў майго таты, для якога сёлетні год юбілейны. Яму споўнілася б 110 гадоў.
Успаміны запісала Людміла КОСЦІНА.

Popularity: 1%

5 «Б» із зэ бэст

2
Алёна НІКАНЧУК. Фота аўтара.

З жыхаром нашага райцэнтра Аляксандрам Быкавым і яго калекцыяй рэтрааўтамабіляў пазнаёмілася на свяце “Надвячоркам у Малых Сяхновічах”, якое ладзілася ў раённым гісторыка-краязнаўчым музеі ў рамках Міжнароднай акцыі “Ноч музеяў”. Бачыла, з якім задавальненнем госці мерапрыемства фатаграфуюцца на фоне машын і з цікавасцю задаюць розныя пытанні іх уладальніку наконт ягонага захаплення. Не стала выключэннем і я. У размове Аляксандр пра многае мне расказаў.

Пачалося ўсё ў 2012-м з чырвонага “Масквіча-407” (1959 год выпуску). Яго Аляксандр убачыў у інтэрнэце і загарэўся набыць. Машына захапіла ягонае сэрца, хацелася хутчэй сесці за руль. Праз два дні чырвоная прыгажуня была ў Жабінцы. Менавіта яна дала пачатак калекцыі рэтрааўтамабіляў Быкава.
Неўзабаве да яе далучыўся сіні “Масквіч-403” (1963 год выпуску), які трапіў у Жабінку з Гродна. Яшчэ праз год у Мінскім раёне Аляксандр набыў белы “Масквіч”, яго дата нараджэння – 1964-ы. Адметна, што на ім ездзіў заслужаны энергетык Беларусі.
Нарэшце, тройку “Масквічоў” разбавіў 965-ы сіні “Запарожац” (1963 год выпуску). Яго Аляксандр таксама прыгнаў з Міншчыны. Апошнюю пятую машыну – “Масквіч-401” – набыў у Жодзіне. Да слова, усе аўтамабілі на хаду, на кожнай можна пакатацца.
З 2014-га Аляксандр Быкаў – сябар брэсцкага клуба аматараў рэтрааўтамабіляў “Адам”. Разам з клубаўцамі ўдзельнічае ў Міжнародных фестывалях рэтрааўтамабіляў: “Леаполіс”, што праходзіць у Львове, “Рэтра-Мінск” і “Брэст Джып Фэст”; у традыцыйных аматарскіх спаборніцтвах “Олдтаймер-ралі”, якія бяруць свой старт у Мінску і праходзяць па тэрыторыі Мінскай вобласці, а таксама ў аўтапрабегу “Берасцейскі тракт”. Што тычыцца апошняга, то яго ўдзельнікі кожны год едуць па новым маршруце і наведваюць розныя цікавыя і вядомыя мясціны Брэсцкай вобласці. Як расказаў Аляксандр, у 2014 годзе “Берасцейскі тракт”, у якім ён прымаў удзел упершыню, пачаў свой шлях ад музея “Бярэсце” і праходзіў праз Брэсцкі раён (вёскі Скокі і Воўчын, дзе наведалі сядзібу Нямцэвічаў і былую рэзідэнцыю Панятоўскіх), Камянецкі раён і завяршыўся ў Белавежскай пушчы.
Маршрут 2016 года, напрыклад, пралягаў праз Пружаны, Ружаны, Івацэвіцкі раён. Сёлетні аўтапрабег пройдзе праз Кобрын і Кобрынскі раён. У планах і Жабінка, наведванне музея меліярацыйнай тэхнікі пад адкрытым небам на базе Жабінкаўскай ПМК-19.
“Берасцейскі тракт” – аўтапрабег, які мае статус міжнароднага, бо акрамя беларускіх прадстаўнікоў у ім удзельнічаюць аматары з Расіі, Украіны і Польшчы.
Да слова, сябры брэсцкага клуба аматараў рэтрааўтамабіляў “Адам” актыўна займаюцца дабрачыннасцю. Яны частыя госці ў Дамачаўскім доме-інтэрнаце для састарэлых і інвалідаў, Дзівінскім і Кобрынскім дзіцячых дамах, куды наведваюцца з падарункамі, цацкамі ды саладосцямі на розныя святы і не толькі.
Аляксандр прымае ўдзел у выставах рэтрааўтамабіляў, што ладзяцца ў Брэсце на Дзень горада. Летась яго запрашалі ў абласны цэнтр на святкаванне 80-годдзя ўтварэння ДАІ. Ён арганізатар рэтрафестываляў і ў родным горадзе, якія тройчы праходзілі ў нашым райцэнтры на Дзень Незалежнасці Рэспублікі Беларусь.

Такі ж плануе правесці сёлета і ў дзень святкавання 200-годдзя Жабінкі. На яго будуць запрошаны аматары рэтрааўтамабіляў з Камянца, Кобрына і горада над Бугам. Рэтраэкспазіцыі дапаўняюць звычайна рэчы і прыстасаванні тых часоў: радыёла і пласцінкі да яе, сцяг СССР, значкі, вымпелы і іншае.

Да сёлетняга года ў фестывалях і аўтапрабегах Аляксандр удзельнічаў на чырвоным “Масквічы”, ёсць планы часова замяніць яго на сіні.
Захапленне Аляксандра Быкава разу-меюць і падтрымліваюць у сям’і – жонка Таццяна, а таксама дзеці. Побач з ім на фестывалях дзевяцігадовая дачушка Паліна, якая звычайна ў вобразе школьніцы савецкіх часоў, і сямігадовы сынок Іллюша. Ён апранаецца ў розныя касцюмы. У яго арсенале салдацкія гімнасцёрка і пілотка, вышываная кашуля, а таксама форма піянера, якой найчасцей хлопчык аддае перавагу. Пад час фестываляў Ілля віртуозна ездзіць на дзіцячых педальных машынках савецкага часу, якія ў калекцыі, і дае пакатацца іншым хлопчыкам і дзяўчынкам. Самай малодшай дачушцы Ганначцы ўсяго год і восем месяцаў. Калі ж падрасце, то, я ўпэўнена, і для яе тата прыдумае нейкі вобраз.
У будучым Аляксандр Быкаў хоча папоўніць сваю калекцыю новымі машынамі, а яшчэ ён марыць пра тое, каб у нашым райцэнтры з’явіўся музей рэтрааўтамабіляў. Герой допісу спадзяецца, што музейныя экспанаты дапамогуць наведвальнікам панастальгіраваць па тым часе, калі яны ў дзяцінстве на “Запарожцы” ці “Масквічы” падарожнічалі па дарогах СССР разам з бацькамі.

Popularity: 1%

Продолжается прием документов в учреждения образования Республики Беларусь

AK5Z6818Уважаемые абитуриенты!

Управление сельского хозяйства и продовольствия Жабинковского райисполкома приглашает выпускников школ поступать в аграрные высшие и средние специальные учреждения образования на целевой основе. Целевой договор гарантирует абитуриенту поступление и место работы после окончания учебного заведения. Договор заключается между гражданином, сельскохозяйственной организацией и учебным заведением.
Целевые договора (направления) выдаются в следующие сельскохозяйственные учреждения образования:
УО «Белорусская государственная сельскохозяйственная академия» (г. Горки, Могилевская область) на специальности: «Техническое обеспечение процессов сельскохозяйственного производства»;
УО «Белорусский государственный аграрный технический университет» (г. Минск) на специальности: «Техническое обеспечение процессов сельскохозяйственного производства», «Энергетическое обеспечение сельского хозяйства»;
УО «Витебская государственная академия ветеринарной медицины» (г. Витебск) на специальности: «Ветеринарная медицина», «Зоотехния»;
УО «Гродненский государственный аграрный университет» (г. Гродно) на специальности: «Агрономия», «Зоотехния» «Ветеринарная медицина», «Бухгалтерский учет, анализ и аудит»;
УО «Пружанский государственный аграрно-технический колледж» на специальности: «Агрономия», «Техническое обеспечение сельскохозяйственного производства», «Энергетическое обеспечение сельского хозяйства»;
ОСП «Ляховичекий государственный аграрный колледж» УО «БарГУ» на специальности: «Ветеринарная медицина», «Зоотехния», «Агрономия»;
УО «Столинский государственный аграрно-экономический колледж» на специальности: «Бухгалтерский учет, анализ и контроль», «Экономика и организация производства в АПК», «Правоведение»;
УО «Пинский государственный аграрный технологический колледж» на специальности: «Ветеринарная медицина», «Зоотехния»;
УО «Пинский государственный аграрно-технический колледж им. А.Е. Клещева» на специальности; «Ремонтно-обслуживающее производство».
Обращаем внимание, что условием выдачи целевого договора (направления) является наличие в документе об образовании по профильным предметам вступительных испытаний отметки не ниже 5 (пяти) баллов.
Более подробную информацию по поступлению в сельскохозяйственные учебные заведения можно получить в кадровой службе управления сельского хозяйства и продовольствия Жабинковского райисполкома, кабинет 14, телефон 2-14-83.
Ольга МАТЮШКИНА, главный специалист по кадровой и организационной работе управления сельского хозяйства и продовольствия.

Popularity: 1%

pojВ связи с установившейся жаркой погодой, люди активно покидают  душные города и стараются провести свободное время на природе. Лес является наиболее интересным и благоприятным  местом для отдыха, особенно участки леса, прилегающие к берегам рек и озер. Но, увы, отдыхать человек по всем правилам и нормам умеет не всегда. Отдыхающие нередко оставляют после себя мусор и непотушенные кострища,  тем самым загрязняют леса, а оставленные незатушенные кострища могут стать причиной пожаров.

В пожароопасный период, до установления соответствующего запрета на посещение лесов, посещать леса можно, но разводить костры в парках и лесных зонах в пожароопасный период категорически запрещается. Для готовки шашлыков рекомендуется привозить с собой мангал, и иметь поблизости с мангалом хотя бы 10 литров воды.

В соответствии с законодательством Республики Беларусь за нарушение правил пожарной безопасности в лесах, или на торфяниках (Статья 15.29 КоАП РБ) и разведение костров в запрещённых местах (Статья 15.58 КоАП РБ) предусматривается административная ответственность:

— за нарушение требований пожарной безопасности в лесах, на торфяниках либо запрета на их посещение, разведение костров в запрещённых местах штраф составит до 25 базовых величин;

— в случае уничтожения леса или торфяников от 25 до 50 базовых величин.

Брестская межрайонная инспекция охраны животного и растительного мира рекомендует каждому жителю Беларуси помнить об элементарных правилах безопасности, идя на отдых в лес:

— Безопасный костёр можно развести только в безветренную погоду;

— Место для костра необходимо выбирать не менее чем в 15 метрах от сгораемых конструкций – строений, деревьев и т.д.;

— Для кострища необходимо выбирать минеральную почву (песок или глина), убрать  подстилку в радиусе 0.5 метра или окопать территорию кострища, обложить место костра дёрном или камнями;

— Запрещается разводить костры под кронами деревьев, в местах с подсохшей травой, на участках повреждённых ветровалом и буревалом;

— Не применять для розжига легковоспламеняющиеся и горючие жидкости;

— Ни в коем случае не забывать гасить костёр при уходе;

— Под рукой необходимо иметь достаточный запас средств пожаротушения (ведро или бочка с водой, лопата, песок).

Брестская межрайонная инспекция надеется на экологическую культуру граждан и цивилизованный подход к природопользованию. Всех неравнодушных к проблемам родной природы граждан Брестская межрайонная инспекция охраны животного и растительного мира просит информировать о замеченных нарушениях на круглосуточный телефон дежурной службы в г. Бресте  (8 0162) 20-70-00.

 

Заместитель начальника Брестской межрайонной инспекции охраны животного и растительного мира  В.В. Сиренко.

 

Popularity: 1%

Внимание! Борщевик!

4FN2idIDgArCf6CTuuuf2gTsK

 

Брестская межрайонная инспекция охраны животного и растительного мира обращает внимание граждан на появление на полях, пустырях, оврагах вдоль дорог потенциально опасного растения – Борщевик Сосновского. Благодаря стадии цветения, в которой в настоящее время находится борщевик, выявление его и отличие от других растений становится возможным.

Борщеви́к Сосно́вского (лат. Heracléum sosnówskyi) — крупное травянистое растение, вид рода Борщевик семейства Зонтичные.

Борщевик Сосновского представляет угрозу здоровью людей и вызывает экологические проблемы, так как из-за быстрого развития популяций, вытесняет другие растения и сохраняет доминирующую позицию на захваченных территориях. Гигантские борщевики особенно густо разрастаются на заброшенных полях и других местах, обычных для рудеральных растений (пустоши, залежи, обочины дорог, берега водоемов, лесные поляны и т.п.). Растение обладает способностью вызывать сильные и долго не заживающие ожоги.

Несведущий человек, увидев большие зонтики-цветы может сорвать растение, при это сок растения может попасть на кожу.

После контакта с растением, особенно в солнечные дни, на коже может появиться сильный ожог  1-й степени. При попадании сока на кожу её нужно промыть водой с мылом и исключить воздействие солнечных лучей не менее чем в течение 2 суток. Сок борщевика при попадании в глаза может привести к слепоте, а если соком борщевика поражено 80% или более поверхности тела человека, то это может привести к смерти. Известны случаи наступления слепоты у детей, игравших с трубчатым телом борщевика, используя его в качестве подзорной трубы.

Ни в коем случае не следует предпринимать каких-либо самостоятельных действий для его уничтожения. В случае получения ожога следует немедленно обратиться к врачу.

При выявлении фактов произрастания борщевика Сосновского, просьба информировать о местах произрастания опасного растения органы местного управления.

 

Брестская межрайонная инспекция надеется на экологическую культуру граждан и цивилизованный подход к природопользованию. Всех неравнодушных к проблемам родной природы граждан Брестская межрайонная инспекция охраны животного и растительного мира просит информировать о замеченных нарушениях на круглосуточный телефон дежурной службы в г. Бресте  (8 0162) 20-70-00.

 

Заместитель начальника Брестской межрайонной инспекции охраны животного и растительного мира  В.В. Сиренко.

Popularity: 1%

Як спагнаць аліменты

i (3)

Аліменты – аднаразовая ці перыядычная выплата грашовых сродкаў (перадача маёмасці) асобе, якая мае права на матэрыяльную дапамогу ад іншай. Як правіла, атрымальнікам і плацельшчыкам аліментаў з’яўляюцца фізічныя асобы.
Першай умовай, якая дае права на атрыманне аліментаў, з’яўляецца факт сямейнай ці роднаснай сувязі паміж тым, хто прэтэндуе на атрыманне іх, і тым, ад каго іх патрабуюць. Другой – няздольнасць атрымальніка выплаты самастойна матэрыяльна забяспечваць сябе. Трэцяй – спыненне вядзення агульнай гаспадаркі.
Права на атрыманне аліментаў маюць непаўнагадовыя і непрацаздольныя паўнагадовыя дзеці ад бацькоў; былая жонка ад былога мужа на працягу тэрміну цяжарнасці, калі яна наступіла да скасавання шлюбу; былая жонка (муж) занятая доглядам агульнага дзіцяці да трох гадоў ці дзіцем-інвалідам да 18-ці ці паўнагадовым непрацаздольным дзіцем; у некаторых выпадках, паводле рашэння суда, адзін з былых супругаў, які стаў непрацаздольным, і яму патрэбная матэрыяльная дапамога ад другога чалавека; непрацаздольныя бацькі, якім патрэбная матэрыяльная дапамога ад працаздольных дзяцей.
Як налічваюцца аліменты?
З моманту падачы заявы ў суд многія людзі памылкова лічаць, што аліменты паступяць да іх з моманту судовага пасяджэння, на якім будзе вынесена рашэнне. Яны спаганяюцца за мінулы час, але не больш чым за тры апошнія гады, і толькі калі судом бу-дзе ўстаноўлена, што да звароту істца ў суд прымаліся неабходныя спробы да атрымання грашовых сродкаў на выхаванне дзіцяці.
Выплата аліментаў адбываецца да 18 гадоў ці да прыняцця эмансіпацыі. У дадзеным выпадку гэта не мае значэння, вучыцца дзіця ці працуе, нават калі яно студэнт платнага аддзялення ВНУ.
Які памер аліментаў?
Калі памер аліментаў не вызначаны Шлюбным дагаворам, то паводле арт. 92 Кодэкса Рэспублікі Беларусь аб шлюбе і сям’і яны такія: на адно дзіця 25 %, на двух – 33 %, на трох і больш – 50 %
заробку ці іншага даходу бацькоў у месяц. Пры гэтым для працаздольных бацькоў мінімальны памер аліментаў у месяц складае: не менш як 50 % на адно дзіця, 75 % – на двух і 100 % – на трох і больш дзяцей ад бюджэту пражытковага мінімуму ў сярэднім на душу насельніцтва. Памер іх можа быць зменшаны судом, калі ў бацькі, абавязанага плаціць аліменты, ёсць іншыя непаўнагадовыя дзеці, якія пры спагнанні выплаты, вызначанай гэтым артыкулам, аказаліся б менш забяспечанымі матэрыяльна, чым дзеці, якія атрымліваюць аліменты, а таксама ў выпадках, калі бацька, з якога спаганяюцца яны, з’яўляецца інвалідам першай ці другой груп. У выключных выпадках суд можа вызваліць бацьку, які з’яўляецца інвалідам першай ці другой груп ад выплаты аліментаў, а таксама зменшыць мінімальны памер іх.
З якіх даходаў аліменты не ўтрымліваюцца?
У Беларусі заканадаўствам дакладна вызначаны даходы, з якіх аліменты не ўтрымліваюцца. Гэта: выхадная дапамога, якая выплачваецца пры звальненні (за выключэннем дапамогі, памер якой перавышае сярэднемесячны заробак плацельшчыка аліментаў); кампенсацыі за нявыкарыстаны адпачынак, што выплачваюцца пры звальненні (за выключэннем кампенсацый некалькі нявыкарыстаных водпускаў у выпадку іх аб’яднання за некалькі гадоў); кампенсацыйныя выплаты ў сувязі са службовай камандзіроўкай, пераводам, прыёмам ці накіраваннем на працу ў іншую мясцовасць, з амартызацыяй інструмента, які належыць работніку, іншыя кампенсацыі, прадугледжаныя заканадаўствам аб працы; аднаразовыя прэміі, што выдаюцца не з фонду заработнай платы; дзяржаўныя дапамогі сем’ям, якія выхоўваюць дзяцей за выключэннем выпадкаў, устаноўленых заканадаўствам; дапамогі на пахаванне і інш.
Па пытаннях, якія ў вас узнікаюць з выплатай аліментаў, можаце звяртацца ў пракуратуру раёна і ў іншыя судовыя інстанцыі.
Алена СІДАРУК,  намеснік пракурора раёна.

Popularity: 1%

Даездзіўся!..

фемида

На паездкі Уладзіміра Ш. п’яным на аўтамабілі “Опель Астра” супрацоўнікі міліцыі ўпершыню звярнулі ўвагу яшчэ восем гадоў таму.
Тады і ўзнікла першая судовая справа. Вадзіцель быў аштрафаваны, згодна з часткай 2 артыкула 317-1 Крымінальнага кодэкса Рэспублікі Беларусь, на 150 базавых велічынь, што адпавядала 5,25 мільёна недамінаваных рублёў.
Аднак навука, як аказалася, не пайшла на карысць. Менш як праз тры гады Уладзімір зноў прыцягваўся да судовай адказнасці па тым жа артыкуле. Цяпер ён быў пазбаўлены права займацца дзейнасцю, звязанай з кіраваннем транспартнымі сродкамі тэрмінам на пяць гадоў і штрафам ужо ў памеры 300 базавых велічынь.
Яшчэ праз тры гады паводле часткі 2 артыкула 317-1 і артыкула 417 Крымінальнага кодэкса суд Жабінкаўскага раёна вынес пакаранне ў выглядзе абмежавання волі на адзін год і восем месяцаў без накіравання ў выпраўленчыя ўстановы адкрытага тыпу. Уладзімір Ш. пазбаўлены права займацца дзейнасцю, звязанай з кіраваннем транспартнымі сродкамі на не адбыты раней назначаны тэрмін у 1 год 11 месяцаў і 13 дзён, а таксама дадаткова на пяць гадоў са штрафам у 150 базавых велічынь, што цяпер складала 27 мільёнаў недамінаваных рублёў.
Калі ў 2017 годзе прыйшлося ў зале суда зноў разбірацца з гэтым грамадзянінам (тыя ж артыкулы, падобнае злачынства), аказалася, што з пакаранняў, судом накладзеных у 2015-м, не адбыты 2 гады 10 месяцаў і 1 дзень, каб ён меў права сядаць за руль аўтамабіля.
…Як адбывалася тая апошняя паездка, расказваў пад час судовага пасяджэння сам вінаваты. Жыве ён у Стрыганцы, працуе на ферме. Знаёмая, ведаючы, што Валодзя не мае правоў, сказала, каб папрасіў жонку завезці яе ў Булькова. Уладзімір паабяцаў пагаварыць, але дома пасварыўся з жонкай. Каб “супакоіцца”, паехаў у магазін, купіў пляшку гарэлкі і са знаёмцам выпіў. Калі вярнуўся, жонкі дома не было. Тады рашыў, што сам адвязе аднавяскоўку ў Булькова.
Адпраўляючыся ў паездку, гора-вадзіцель набыў прадуктаў і яшчэ дзве пляшкі, каб выпіць. Спыніліся паблізу азярца, прыклаліся да бутэлькі і рушылі далей. Ды па дарозе наперадзе ехаў аўтамабіль ДАІ… Праваахоўнікі пасігналілі, каб кіроўца спыніўся. Уладзімір, аднак, не падпарадкаваўся сігналу, бо быў без правоў і п’яны. Метраў праз пяцьдзясят ён заехаў у чужы двор, пакінуў машыну, а сам кінуўся ўцякаць, але быў злоўлены работнікам ДАІ…
Уладзімірава злачынства падпадала адразу пад некалькі артыкулаў Крымінальнага кодэкса Рэспублікі Беларусь. Таму ў адпаведнасці з часткамі 1 і 6 артыкула 73 КК па сукупнасці прыгавораў шляхам частковага далучэння неадбытай часткі пакарання канчаткова назначана Уладзіміру Ш. пакаранне ў выглядзе абмежавання волі на адзін год і два месяцы з накіраваннем у выпраўленчыя ўстановы адкрытага тыпу, з пазбаўленнем права займацца дзейнасцю, звязанай з кіраваннем транспартнымі сродкамі на тэрмін у пяць гадоў, і штрафам у памеры 100 базавых велічынь, або 2300 рублёў.
Апроч таго, на аснове часткі 6 артыкула 61 Крымінальнага кодэкса, суд прымяніў спецыяльную канфіскацыю – забраў у даход дзяржавы аўтамамабіль “Опель Астра”, рэгістрацыйны знак 1ЕТ5883. Словам, даездзіўся!..
Віктар НОВІК, старшыня суда Жабінкаўскага раёна.

Popularity: 1%

“Дзень бяспекі” ў аздараўленчым лагеры

20170616_164015 20170616_164935 20170616_171608 20170616_172501 IMG_4547

У дзяцей радасная пара – летнія канікулы. Задача дарослых – заняць вольны час хлопчыкаў і дзяўчынак карыснымі справамі, каб не дапусціць няшчасных выпадкаў з удзелам юных.
З мэтай папярэджання пажараў праз дзіцячае свавольства з агнём, гібелі малых у перыяд летняга адпачынку, у аздараўленчым лагеры “Арляня” ўрочышча Сасновы Бор Жабінкаўскага раёна ў межах рэспубліканскай прафілактычнай акцыі “Канікулы без дыму і агню” было праведзена мерапрыемства “Дзень бяспекі”.
Распачаў яго ў актавай зале лагера інспектар групы прапаганды і ўзаемадзеяння з грамадскасцю Брэсцкага абласнога ўпраўлення Дзмітрый Казлоўскі. Ён яшчэ раз нагадаў дзецям правілы пажарнай бяспекі, а таксама як паводзіць сябе ў лесе, у вадзе, у аздараўленчым лагеры.
Затым юных адпачываючых у “Арляняці” забаўляла карэспандэнт часопіса “Юны выратавальнік” па Брэсцкай вобласці Ірына Маліцкая. Яна правяла віктарыны, конкурсы і гульні, за ўдзел у якіх дзеці атрымалі падарункі і прызы. Пасля гульнёвай праграмы хлопчыкі і дзяўчынкі з задавальненнем паглядзелі відэафільмы аб небяспечнай жыццядзейнасці.
Далей гледачоў запрасілі на вуліцу, дзе малых ужо чакаў вялікі аварыйна-выратавальны аўтамабіль. Тут яны пабачылі тушэнне ўмоўнага пажару лафетным ствалом, прыёмы работы аварыйна-выратавальнага інструменту і вогнетушыльнай пены. Уражаныя відовішчам дзеці задалі нямала пытанняў супрацоўнікам Жабінкаўскага РАНС.
Пад час цікавай сустрэчы ўсе зышліся на думцы, што адпачынак не павінен азмрочвацца сумнымі сітуацыямі, а для гэтага неабходна захаваць элементарныя правілы бяспекі і прыслухоўвацца да парад дарослых.
Ганна УСЦЬЯНЧЫК, спецыяліст групы прапаганды і навучання Жабінкаўскага РАНС.
На здымку: “Дзень бяспекі” ў летніку “Арляня”.
Фота аўтара.

Popularity: 1%

Каб кожная змена была непаўторнай

1

21 чэрвеня завяршыў сваю работу аздараўленчы лагер з дзённым знаходжаннем “Сонейка”, што працаваў на базе Крыўлянскай сярэдняй школы. Яго наведвалі 45 навучэнцаў 6-12 гадоў. За змену выхаванцы лагера пабывалі на шматлікіх экскурсіях, якія праводзіліся ў арганізацыях раёна. Пад час іх хлопчыкі і дзяўчынкі пазнаёміліся з прафесіяй кінолага, дыспетчара дыстанцыі пуці, меліяратара.
З задавальненнем школьнікі ўдзельнічалі ў розных мерапрыемствах, конкурсах, спартыўных спаборніцтвах, што ладзіліся ў лагеры. Многія напоўніцу змаглі праявіць сябе і паказаць свае здольнасці ў канцэртнай праграме “Хвіліна славы”. Асаблівай увагі заслугоўвае выступленне Аляксандры Бараноўскай і Аліны Буткевіч, якія прадэманстравалі акрабатычны нумар пад музычнае суправаджэнне. Дзяўчынкі не першы год займаюцца гімнастыкай, таму выступленне паказала не толькі іх уменні, але і стала своеасаблівым заклікам для заняткаў спортам.
Цікава прайшлі Малыя алімпійскія гульні, прысвечаныя Міжнароднаму алімпійскаму 3дню. У іх прынялі ўдзел выхаванцы двух атрадаў, якія падзяліліся на дзве каманды. На працягу дня яны спаборнічалі паміж сабою: удзельнічалі ў спартыўных гульнях, конкурсах і віктарынах. Таксама праявілі сябе і як мастакі – малявалі малюнкі як індывідуальна, так і калектыўна, на тэму “Беларусь алімпійская”. У выніку былі адзначаны работы Алега Арэхава, Арцёма Міранюка, Арыны Сушко, Аляксандры Піліпцэвіч і Даны Мароз. З захапленнем дзеці выраблялі алімпійскія факелы. Лепшымі былі прызнаны работы Максіма Саўчука, Яраслава Здановіча і Лізаветы Планкінай, астатнія таксама мелі сваю індыві-дуальнасць і арыгінальнасць.Пад час спартландыі яе ўдзельнікі спаборнічалі ў летніх відах спорту. На ўрачыстым закрыцці Малых алімпійскіх гульняў падвялі вынікі: самыя спрытныя, смелыя і ўмелыя атрымалі дыпломы і прызы.
Кожны год да нас у лагер прыходзяць адпачываць дзеці рознага ўзросту, і мы імкнемся будаваць сваю работу так, каб кожнаму было цікава, каб ніхто не сумаваў. Ажыццяўляем гэта праз розныя мерапрыемствы і конкурсы, экскурсіі, сустрэчы і паходы, каб кожная змена заставалася ў памяці своеасаблівай і непаўторнай.
Людміла СІДАРАВА, дырэктар аздараўленчага лагера  “Сонейка” Крыўлянскай сярэдняй школы.

Popularity: 1%

Прафесія без права на памылку

i (1)

Злачынцы заўсёды пакідаюць сляды. А ці ўдасца іх адшукаць – гэта залежыць ад эксперта-крыміналіста. Здавалася б, самыя маленькія дэталькі: акурак на зямлі, пустая бутэлька, след ад абутку… Але для сучасных шэрлакаў холмсаў – гэта важныя доказы, якія дапамагаюць у ідэнтыфікацыі зламыснікаў па “гарачых слядах”.
Як паказвае статыстыка, найбольш часта супрацоўнікі экспертна-крыміналістычнага сектара па Жабінкаўскім раёне Кобрынскага міжраённага аддзела Дзяржаўнага камітэта судовых экспертыз даводзіцца працаваць са слядамі пальцаў рук, знойдзенымі пад час агляду месцаў здарэння. А гэта – карпатлівая праца! Як правіла, менавіта такі “шыкоўны” доказ, як адбіткі, дапамагаюць крыміналістам выявіць асобу, якая мае дачыненне да здзяйснення злачынства. Так, у чэрвені сёлета невядомая асоба свабодна залезла ў дом жыхаркі Жабінкі і ўкрала грошы. Пад час агляду месца здарэння экспертам быў знойдзены і зняты след пальца рукі, які дапамог устанавіць асобу зламысніка па “гарачых слядах”. Злодзеем аказалася жанчына, якая перад крадзяжом заходзіла ў дом пенсіянеркі папрасіць нешта з адзення.
Ідэальнага злачынства не бывае – у гэтым упэўненыя жабінкаўскія крыміналісты. Нават па адбітках пальчатак эксперты могуць многае расказаць пра злачынцу. Сучасныя магчымасці дапамагаюць спецыялістам выявіць нябачныя сляды і ўстанавіць асобу. Гэта толькі пытанне часу.
Прафесіяналізм, карпа-тлівасць і жаданне дайсці да ісціны – асноўныя складнікі, якія дапамагаюць эксперту-крыміналісту паспяхова выконваць сваю працу і аказваць дзейсную дапамогу праваахоўным органам у ідэнтыфікацыі злачынцы.
Дзяніс САКАДЫН, начальнік аддзела, падпалкоўнік юстыцыі.

Popularity: 1%

Рыхтуемся да жніва і абнаўляем школы

Жабинковский райисполком

 Cвятлана БЯЛЯК.
У мінулую пятніцу адбылося пасяджэнне раённага выканаўчага камітэта, пад час якога былі разгледжаны два пытанні.
Аб гатоўнасці сельгаспрадпрыемстваў раёна да ўборкі ўраджаю зерневых і зернебабовых культур далажыў начальнік аддзела арганізацыі вытворчасці ўпраўлення сельскай гаспадаркі і харчавання райвыканкама Аляксандр Чэрнік. Як паведаміў Аляксандр Уладзіміравіч, сёлета плануецца атрымаць 55600 тон збожжа і 4800 тон алейнага насення рапсу; уборачная плошча складае 13556 гектараў. Пад азімыя зерневыя культуры ў раёне ўнесена на гектар 149 кілаграмаў дзеючага рэчыва NPK, што на 16 кг дзеючага рэчыва болей, чым летась, і хімічная праполка азімых зерневых праведзена на плошчы 4326 га (або 51 % да плана), яравых зерневых і зернебабовых культур на плошчы 5282 га.
– Уборка і пасляўборачная апрацоўка зерня – фінішныя аперацыі ў вырошчванні збожжа, – падкрэсліў Аляксандр Уладзіміравіч. – Яны падводзяць вынік усяго комплексу папярэдніх работ у аптымальным выбары сартоў, падрыхтоўцы насення, глебаапрацоўцы, сяўбе. Разам з тым, гэта самыя рэсурсаёмкія аперацыі. Таму тэхнічная гатоўнасць усяго тэхналагічнага комплексу сельгасмашын, дакладная арганізацыя іх работы, дастойная аплата за якасную працу маюць рашаючае значэнне для своечасовай і эфектыўнай уборкі ўраджаю. Для гэтага неабходна заранёў паклапаціцца аб падрыхтоўцы, абслугоўванні і рамонце тэхнікі.
Для ўборкі хлеба ў сельгаставарыствах і сельгастэхніцы маецца 63 зернеўборачныя камбайны, з якіх па 31 – КЗС-1218 і КЗС-10К і адзін Джон Дзір. Каб своечасова сабраць салому з палёў ёсць 43 прэс-падборшчыкі, 32 пагрузчыкі і 35 прычэпаў. Каб падрыхтаваць камбайны, прэс-падборшчыкі і зернесушыльныя комплексы да жніва, патрэбна 301 тысяча рублёў.
– У сельгаспрадпрыемствах плануецца ўключыць у работу 61 зернеўборачны камбайн, сярэдняя нагрузка складзе 222 гектары, мінімальная яна ў ААТ “Шпіталі” (179 га) і максімальная (303 га) у ААТ “Рагазнянскі”, – падкрэсліў дакладчык. – За кожным камбайнам замацаваны грузавы аўтамабіль, і яшчэ 14 будуць абсталяваны для выканання дзяржзаказу. Стрымліваючы фактар завяршэння рамонту – адсутнасць фінансавых сродкаў і недахоп механізатараў у правядзенні палявых работ. Тэхнічная аснашчанасць сельгаспрадпрыемстваў дазволіць правесці жніво за 14-20 дзён.
Па другім пытанні, якое значылася ў парадку дня, выступіла начальнік аддзела адукацыі, спорту і турызму райвыканкама Галіна Бурко. Яна далажыла, якая работа праводзіцца ў раёне па падрыхтоўцы ўстаноў адукацыі да чарговага навучальнага года.
Так, 1 верасня за парты сядуць 2894 вучні, што на 26 больш, чым у мінулым навучальным годзе. Чакаецца, што ў першы раз у першы клас прыйдуць 279 хлопчыкаў і дзяўчынак. Іх будуць вучыць 553 педагогі, настаўніцкая сям’я папоўніцца 18 маладымі спецыялістамі. Дарэчы, забяспечанасць настаўнікамі складае 99,9 % – не хапае толькі двух настаўнікаў-дэфектолагаў.
Пакуль дзеці адпачываюць у летніках, пад наглядам бацькоў, бабуль і дзядуль весела бавяць час, у сцішаных без дзіцячага гоману школах вядзецца рамонт, каб ужо ў вераснёўскія дні хлопчыкі і дзяўчынкі вярнуліся ў адрамантаваныя класы. На капітальны і бягучы рамонт устаноў адукацыі накіравана 30000 рублёў з мясцовага бюджэту. На сённяшні дзень больш чым у 95 % школ праведзена рэканструкцыя сістэм штучнага асвятлення; праводзіцца замена свяцільняў у другой і трэцяй гарадскіх школах. Сур’ёзны капрамонт вядзецца ў харчблоку трэцяй школы.
Актуальным застаецца абсталяванне кабінетаў для пачаткоўцаў школьнымі партамі з нахільнай паверхняй. Патрэбна замяніць вучнёўскую мэблю ў 10 школах.
– Хутка дзяцей пакліча за парты школьны званок, – адзначыла Галіна Сцяпанаўна. – Большасць бацькоў традыцыйна набывае школьную вопратку ў гандлёвай сетцы Брэста і Кобрына. Каб грашовыя сродкі заставаліся ў раёне, трэба ўжо зараз паклапаціцца аб пашырэнні асартыменту тавараў у магазіне “Універмаг” і крамах цэнтральных сядзібаў раёна, а таксама на гарадскім рынку з 15 жніўня.
Адкрытым пакуль застаецца пытанне, якое хвалюе многіх бацькоў, а менавіта пачатак урокаў у новым навучальным годзе. Дзецям, відавочна, можна будзе паспаць лішнія паўгадзінкі-гадзіну, калі званок на першы ўрок будзе клікаць іх у 8.30 або 9.00. У сувязі з гэтым, давядзецца ўносіць рэгуліроўкі ў графік руху гарадскога аўтобуса і школьных, якія падвозяць амаль 790 дзяцей у дзіцячыя сады і школы.
Пасля абмеркавання заслуханых дакладаў, райвыканкам прыняў адпаведныя рашэнні.

Popularity: 1%

Бяспека на вадзе – справа кожнага з нас

i

Будзьце ўважлівыя і асцярожныя, калі адпачываеце ля вады. Памятайце: яна памылак не даруе. Захоўвайце меры бяспекі пры купанні. Адпачывайце на гарадскіх пляжах і ў іншых адведзеных для гэтага месцах, дзе створаны адпаведныя ўмовы для купання. На многіх з іх ахову вашага жыцця ажыццяўляюць работнікі выратавальных станцый і пастоў вадалазна-выратавальнай службы АСВОД.
Нельга дапусціць, каб праз няўважлівасць бацькоў да сваіх дзяцей, неасцярожнасць і п’яную бяспечнасць гінулі ў вадзе нашы людзі.
Асаблівую заклапочанасць выклікае праблема, звязаная са знаходжаннем дзяцей ля вады. Праз недагляд іх сёлета ўжо ўтапіліся трое непаўнагадовых, а наперадзе гарачае лета!
Так, 18 чэрвеня 17-гадовы выпускнік Стружскай сярэдняй школы Столінскага раёна адпачываў з кампаніяй ля ракі Яцель паблізу вёскі Ямнае. Не ўмеў плаваць, зайшоў у раку, дно ў тым месцы было заглеенае. Аступіўся, запанікаваў і ўтапіўся. Другі выпадак адбыўся 21 чэрвеня. 30-гадовы жыхар Язвінак з Лунінеччыны ў кампаніі распіваў спіртныя напоі. Адбывалася гэта на водасховішчы Боханава ў Лунінцы. Адзін з адпачываючых заснуў, а другі пайшоў купацца. Калі прачнуўся і не знайшоў сябра, прыйшоў на выратавальны пост і заявіў аб прапажы: выказаў здагадку, што, магчыма, той утапіўся. Вадалазы Пінскай выратавальнай станцыі сапраўды знайшлі цела ў дзесяці метрах ад берага.
Гэтая трагедыя адбылася ў Івацэвіцкім раёне. Дзевяцігадовы вучань гарадской сярэдняй школы № 3 гуляў з сябрамі ля штучнага вадаёма, абкладзенага жалезабетоннымі плітамі, што знаходзіцца ў Косаве. Калі застаўся адзін, спусціўся па бетонных прыступках да вадаёма, пасля чаго паслізнуўся, стукнуўся галавой аб бетон і скаціўся ў ваду. Гэта заўважылі сябры і паведамілі родзічу. Той прыйшоў на месца здарэння і дастаў цела з вады. Брыгада хуткай медыцынскай дапамогі канстатавала смерць.
Юрый ГАПОНЧЫК, старшыня Жабінкаўскай раённай арганізацыі АСВОД.

Спачатку года на Брэстчыне загінулі дваццаць чалавек, трое з іх непаўнагадовыя.
З дваццаці загінулых сямнаццаць знаходзіліся ў алкагольным ап’яненні.
Выратавана чатырнаццаць чалавек, з якіх адзін непаўнагадовы.

Popularity: 1%

dau307Святочная праграма:

9.20 Патрыятычная акцыя “Кветкі Вялікай Перамогі” (тэрыторыя ля райвыканкама).
10.00 Мiтынг “Ганаруся табою, Беларусь сінявокая” (ля помніка загінулым воінам і партызанам).
З 10.00 Выстава-кiрмаш майстроў народнай творчасці “Горад майстроў”, гандлёвыя рады (гарадскі парк, цэнтральная алея).
10.30 Выстава-панарама “Квітней, мой край, пад небам жураўліным” (фае ГДК),
11.00 Канцэртная праграма “Сваёй Беларуссю ганаруся!” (ГДК).
12.30 Гульня ў валейбол сярод выхаванцаў вучэбна-спартыўнай установы “Спецыялізаваная дзіцяча-юнацкая школа алімпійскага рэзерву Жабінкаўскага раёна” (валейбольная пляцоўка гарадскога парка).
12.45 Паказальныя выступленнi баксёраў, выхаванцаў вучэбна-спартыўнай установы “Спецыялізаваная дзіцяча-юнацкая школа алімпійскага рэзерву Жабінкаўскага раёна” (гарадская пляцоўка).
13.45 Флэшмоб “Мая Беларусь, я люблю цябе” (гарадская пляцоўка).
14.00 “Дзiцячы гарадок”: дзіцячая гульнёвая забаўляльная праграма, малюнкі на асфальце, батуты, атракцыёны (гарадскі парк, летняя танцпляцоўка).
15.00 Паказ мастацкай стужкi “Чаклун і Румба” (кінатэатр “Юбілейны”).
15.00 Фестываль фарбаў (летняя танцпляцоўка, гарадскі парк).
20.00 Дзiцячая дыскатэка (летняя танцпляцоўка, гарадскі парк).
20.00 Святочны канцэрт “Спяваем песні пра Радзіму разам” (амфітэатр, гарадскі парк).
21.55 Акцыя “Праспяваем гімн разам” (амфітэатр, гарадскі парк).
22.00 Шоу няонавых шароў “Узнімаючыся ў неба” (амфітэатр, гарадскі парк).
22.00 Моладзевая дыскатэка (летняя танцпляцоўка, гарадскі парк).

У праграме магчымы змены, дапаўненні, сюрпрызы.

Popularity: 1%

Святло духоўнасці і веры



Дзве царквы – два лёсы

Ёсць на Палессі і Падляшшы два Божыя Дамы, падобныя нібыта блізняты. Вось толькі лёсы склаліся ў іх зусім розныя. Сёння наш аповед пра гісторыю храмаў у Чыжэўшчыне і Белавежы.

БелавежаІ. Храм цудоўны ў Белавежы

СВЯТА-УЛАДЗІМІРСКАЯ царква ў вёсцы Крупчыцы (сённяшняя Чыжэўшчына) пабудавана ў юбілейным 1894 годзе, калі святкаваліся сотыя ўгодкі Крупчыцкай бітвы паміж паўстанцамі Касцюшкі і дывізіяй генерала Суворава. Праект храма распрацавалі пецярбургскія архітэктары Жубер і Бенуа.
Такая ж царква была ўзведзена ў 1897-м
у мястэчку Белавежа паводле загаду імператара Аляксандра ІІІ. У некаторых гістарычных згадках паведамляецца, што гэты Божы Дом не захаваўся. Аднак гэта зусім не так. Белавежская царква не толькі захавалася, але і дзейнічае дасюль. Святар Свята-Уладзіміраўскага храма айцец Анатоль Пучынскі неяк пабываў там на Богаслужэнні. Царква ў Белавежы ўзводзілася за кошт прадстаўнікоў царскага роду Раманавых, каштарыс складаў 54 тысячы рублёў. Яна будавалася з чырвонай цэглы, а іканастас упрыгожыў кітайскі фарфор, прывезены з Санкт-Пецярбурга. Пры асвячэнні Белавежскі храм названы ў гонар свяціцеля Мікалая Цудатворцы, епіскапа Мір Лікійскага.
1 верасня 1939 года, калі пачалася Другая сусветная вайна, нямецкія самалёты скідвалі бомбы на Белавежу. Адна трапіла непасрэдна ў царкву, другая лягла каля яе паўночнай сцяны, ад выбухаў пабудова была моцна пашкоджана. Прынамсі, разбурана сцяна са скляпеннем, што прымыкаў да яе. У іншых скляпеннях узніклі трэшчыны. Выбуховая хваля выбіла вокны і дзверы, асколкамі пашкодзіла іканастас. З купала і прытвора ўпалі крыжы. Святар Свята-Мікалаеўскай царквы Клаўдзій Пушкарскі, які пачаў служыць у гэтым храме з 1 мая 1939 года, паклапаціўся пра аднаўленне парушанага. Дэлегаты, апранутыя ў народныя даматканыя строі, па ягонай просьбе скіраваліся ў Берлін, і германскія ўлады прыслухаліся да хадакоў – аказалі дапамогу ў адраджэнні царквы. Быў складзены каштарыс на суму ў 33 300 нямецкіх марак. Аднаўленне пачалося 1 чэрвеня 1943 года. На будоўлі працавалі каля 70 мясцовых жыхароў, калі не лічыць школьнікаў, якія шчыравалі на расчыстцы завалаў. Апроч грошай, выдзеленых нямецкай уладай, збіраліся ахвяраванні з Белавежскага і іншых прыходаў. Пералічваліся грошы з усёй Гродзенскай епархіі. У выніку царкоўная скарбонка папоўнілася на 8500 марак. Рамонтныя работы доўжыліся чатыры з паловай месяцы. 17 кастрычніка 1943 года адбылося ўрачыстае асвячэнне адноўленага храма. Гэтая царква ніколі не зачынялася. У першыя пасляваенныя гады пачалі ўпрыгожваць роспісам сцены і скляпенні. Айцец Клаўдзій служыў у царкве да 1979 года, стаў мітрафорным протаіерэем. З 9 чэрвеня 1979 года ў ёй служыць святар Сергій Корч. Зараз ён мітрафорны протаіерэй. Царква час ад часу аднаўляецца, мае вельмі прывабны выгляд.

ІІ. Храм-помнік у Чыжэўшчыне

ЧыжэўшчынаКРУПЧЫЦКАЯ Свята-Уладзімірская царква пад час Першай сусветнай вайны не працавала. Урон ад баявых дзеянняў панесла не вельмі значны. Былі выбіты вокны на званіцы і ў некаторых месцах дах працяты кулямі. Службы пачаліся ў царкве з лета 1918 года, калі з бежанцаў вярнуўся яе заснавальнік і настаяцель Міканор Катовіч. У 1927-м у царкве адбыўся нязначны рамонт. На большае не ставала сродкаў. У 1936 годзе святаром Міканорам быў зроблены спіс таго, што патрэбна зрабіць: “1. Замяніць стары праржавелы дах. 2. Устанавіць новыя вокны на званіцы. 3. Паднавіць тынкоўку сцен. 4. Пабяліць іх звонку і ў сярэдзіне. 5. Адрамантаваць у некаторых месцах падлогу. 6. Устанавіць царкоўную агароджу. 7. Прыдбаць хаця б адзін звон”.
Але ж гэты рамонт не быў праведзены, паколькі ў 1936 годзе Міканора Катовіча адправілі на адпачынак, а за тры наступныя гады на прыходзе змянілася чатыры святары.
Пад час Велікоднага Богаслужэння 1939 года ў царкву наведалася моладзь. Яны стаялі ў прытворы, курылі, смяяліся і голасна размаўлялі. Настаяцель Уладзімір Анціпаровіч, прыпыніў служэнне і з дапамогай вернікаў выправіў парушальнікаў з храма. А ў верасні прадстаўнікі гэтай моладзі апынуліся пры ўладзе. Яны здзекваліся са святара. Аднойчы сярод ночы ўварваліся ў яго кватэру, пагражаючы зброяй ды арыштам, здзейснілі вобыск. Усё суправаджалася брыдкай лаянкай і пагрозамі. У выніку забралі ўраджай і сена, а ў кватэру падсялілі яшчэ дзве сям’і. Айцец Уладзімір вымушаны быў пакінуць прыход.
У хуткасці пачалася Вялікая Айчынная вайна, што прынесла новыя пакуты храму і вернікам. 4 мая 1943 года невядомымі бандытамі быў забіты з двума дзецьмі святар Іаан Сярветнік.
8 мая 1945 года паміж Жабінкаўскім райвыканкамам і царкоўнай абшчынай быў складзены дагавор, першы пункт якога сцвярджаў: будынак храма перадаецца прыхаджанам у бязвыплатнае і бестэрміновае карыстанне. У пасляваенныя гады за царкоўныя сродкі і ахвяраванні прыхаджан праводзіліся невялікія рамонтныя работы, набывалася царкоўнае начынне. Але ў 1969 годзе Жабінкаўскі райвыканкам прыняў рашэнне зачыніць Крупчыцкую царкву. Яе маёмасць была разрабавана. Для гэтай правы прыцягвалі нават вучняў. Будынак перадалі мясцоваму калгасу пад зернясховішча. Ніхто ніякі рамонт, зразумела, не праводзіў, таму храм пакрысе разбураўся.
Нарэшце, у 1988 годзе знайшліся неабыякавыя людзі, якія намагаліся вярнуць царкву вернікам. Такім стаў Уладзімір Яўфімавіч Ярашук, які дасылаў лісты ў розныя інстанцыі, нават вельмі паважанаму акадэміку Дзмітрыю Ліхачову ў Маскву. Намаганнямі вернікаў У. Ярашука, У. Карпінчыка, Г. Кулічыка, Ф. Андраюка ды іншых пад кіраўніцтвам святара Іаана Паддубнага (на прыход быў прызначаны ў 1990 годзе) у 1992-м Свята-Уладзімірская царква аднавілася, але не хапала абразоў, царкоўнага начыння. Ацяпленне храма доўгі час ажыццяўлялася печкай-“буржуйкай”. Пры сённяшнім настаяцелю Анатолю Пучынскім упрыгожваецца царква і яе тэрыторыя. Храм і ягоны прыход жыве поўнавартасным духоўным жыццём.
Міхаіл КУЗІЧ.
На здымках: храмы-блізнюкі ў Белавежы і Чыжэўшчыне.

 

“Дзівен Бог ва святых сваіх”:

Да дня памяцi Сабора ўсіх Беларускіх Святых

“Велічаем вас, святыя беларускай зямлі,Икона
і шануем святую памяць вашу,
вы бо моліце за нас Хрыста Бога нашага”
Кожны год, у 3-ю нядзелю пасля Пяцідзесятніцы, Святая Царква шануе памяць усіх святых зямлі беларускай. У гэтым годзе менавіта 25 чэрвеня адбылося агульнацаркоўнае святкаванне памяці святых, што ажыццяўлялі свой подзвіг на беларускай зямлі.
Дзень аса-блiвага шанавання беларускix святых быў усталяваны 3 красавіка 1984 года паводле ініцыятывы мітрапаліта Мінскага і Беларускага Філарэта (Вахрамеева) з блаславення Свяцейшага Патрыярха Маскоўскага і ўсяе Русі Пімена.
У той час на беларускай зямлі налічвалася не больш трох з паловай соцень праваслаўных прыходаў і быў толькі адзін Свята-Успенскі Жыровіцкі манастыр. Час пераменаў тады яшчэ не наступіў, і адзінай надзеяй і радасцю царкоўнага народа было святкаванне 1000-годдзя Хрышчэння Русі, якое адбывалася ў 1988 годзе. Менавіта гэтае вялікае свята і стала для Маці-Царквы пачаткам адраджэння веры, новага этапу заснавання Праваслаўнай Царквы ў Беларусі. Усе святыя, якіх Царква заклікала ў малітвах, нябачна ўсталі побач, каб штодзень і штогадзіны дапамагаць роду хрысціянскаму.
Сабор ўсіх Беларускіх Святых складаецца сёння больш чым з 80 імёнаў, з іх каля 30 – імёны новапакутнікаў, якія пацярпелі за свае рэлігійныя перакананні і дзейнасць у недалёкія часы.
За апошнія пяць гадоў да імёнаў такіх агульнавядомых беларускіх святых, як прападобная Еўфрасіння Полацкая, свяціцель Кірыла Тураўскі, княгіня Сафія Слуцкая, прападобны пакутнік Афанасій Брэсцкі, праведная Іўліанія Альшанская, свяціцель Сімяон Полацкі, пакутнік-дзіця Гаўрыіл Беластоцкі, свяшчэннапакутнік Паўлін Магілёўскі дадаліся новыя імёны. У незлічоны сонм святых “прыйшлі” героі бацькоўскай веры – свяшчэннапакутнік Мікалай і спавядальнік Уладзімір Віцебскія, прападобная Манефа Гомельская, блажэнная Валянціна Мінская. У 2011 годзе кананізаваны прападобны Лявонцій, архімандрыт Віленскі, і свяшчэннапакутнік Канстанцін Жданаў.
Духоўнае прызванне кожнага хрысціянскага народа найбольш бачна ўвасабляецца ў жыцці і подзвігу святых. На працягу тысячагадовай гісторыі Праваслаўнай Царквы ў Беларусі ў розныя часы праславіліся сваім жыццём угоднікі Божыя, якія сталі дастойнымі ўдзельнікамі Яго нябеснай славы. Для нас, нашчадкаў, святыя пакінулі ў спадчыну свой духоўны вопыт і шлях служэння, свае павучанні і кнігі.
У гэты дзень спявалася ў трапары: “Ушанаваў Гасподзь беларускі край святымі, што добра дагадзілі Яму”. Сапраўды, вялікай міласцю Божай для беларускага народа з’яўляецца праслаўленне святых, якія падзвізаліся на служэнне Госпаду ў зямлі нашай. Святыя паказваюць нам узор служэння, і ўзор гэты блізкі і даступны для нас, бо здзяйснялі служэнне блізкія і дарагія нам людзі – нашы святыя продкі: “свяціцелі, мучанікі, прападобныя і праведныя”.
Імёны беларускіх святых залатымі літарамі пазначаны ў гісторыі Беларускай Праваслаўнай Царквы і нашай Айчыны. Сабор ўсіх Беларускіх Святых – гэта заступнікі і малітвеннікі ў Прастола Божыя за нас, праваслаўных хрысціян. Дзякуючы іх вялікаму подзвігу сёння мы маем магчымасць станавіцца ўдзельнікамі адраджэння і росквіту царкоўнага жыцця. А таксама па малітвах усіх беларускіх святых атрымліваць мір і спакой нашай зямлі.
Дай Божа нам дастойна і з годнасцю ўшаноўваць святасць, яўленую нашаму народу! Будзем жа малітоўна звяртацца да тых, каго Гасподзь даў нам у дапамогу і заступніцтва: “Усе святыя зямлі беларускай, маліце Бога за нас!”
У жніўні 2000 года Архірэйскім Саборам 23 беларускія новамучанікі Мінскай епархіі былі прылучаны да ліку святых для агульнацаркоўнага шанавання.
15 снежня 2009 годы на пасяджэнні Свяшчэннага Сінода Беларускай Праваслаўнай Царквы было прынята рашэнне далучыць да Сабораў Беларускіх святых 14 асобаў, кананізаваных іншымі епархіямі Рускай Праваслаўнай Царквы, але якія нарадзіліся, жылі, неслі служэнне на тэрыторыі Беларусі.
Свяшчэннік Андрэй ПЕТРУСЕВІЧ.

 Старонку падрыхтаваў Анатоль БЕНЗЕРУК.

Popularity: 1%

У цэнтры ўвагі – бяспечная праца

IMG_4165 IMG_4251 IMG_4260 IMG_4270 IMG_4295

Алёна НІКАНЧУК.
Фота Таццяны ПЛАВУХ.

Стварэнне спрыяльных і бяспечных умоў працы для сваіх работнікаў – адна з асноўных задач кіраўнікоў арганізацый, бо жыццё і здароўе чалавека – самае галоўнае багацце, і яго трэба берагчы. Пра гэта гаварыў, адкрываючы раённы Дзень аховы працы, старшыня райвыканкама Дзмітрый Гарадзецкі. У яго рабоце прынялі ўдзел старшыня Брэсцкага абласнога аб’яднання прафсаюзаў Аляксандр Мурашкін, галоўны дзяржаўны інспектар Брэсцкага абласнога ўпраўлення Дэпартамента дзяржаўнай інспекцыі працы Алег Жмінько, вядучы дзяржаўны інспектар Брэсцкага абласнога ўпраўлення Дзяржпрамнагляду Яўген Колчын, а таксама кіраўнікі арганізацый і прадпрыемстваў раёна.

Пачаўся Дзень аховы працы з наведвання Жабінкаўскай ПМК-10. Яе начальнік Мікалай Шпакоўскі пазнаёміў удзельнікаў семінара з прадпрыемствам, яго вытворчай базай, працоўным калектывам, расказаў аб стварэнні спрыяльных і бяспечных умоў працы для работнікаў арганізацыі. Пра выкананне норм і патрабаванняў аховы працы, вытворчай санітарыі пры выкананні работ у вытворчых памяшканнях паведаміў інжынер па ахове працы Жабінкаўскай ПМК-10 Мікалай Гацкевіч.
Мікалай Рыгоравіч адзначыў, што ў арганізацыі працуюць 136 чалавек, з іх 56 ажыццяўляюць работу ў шкодных і цяжкіх умовах, за што атрымліваюць розныя віды кампенсацый. З
1 жніўня 2008 года на прадпрыемстве распрацавана і дзейнічае сістэма кіравання аховай працы, у 2014-м яна была адкарэкціравана ў адпаведнасці з патрабаваннем СТБ 18001-2009. У арганізацыі пастаянна праводзіцца мадэрнізацыя вытворчых цэхаў, абнаўляецца тэхніка і абсталяванне. Ва ўсіх санітарна-бытавых памяшканнях, а таксама месцах прыёму ежы ёсць халадзільнікі, мікрахвалевыя печы. Працуючыя навучаюцца бяспечным метадам выканання работ, усе яны забяспечаны сродкамі індывідуальнай аховы, спецадзеннем і спецабуткам. На прадпрыемстве праводзяцца папярэднія і перыядычныя медагляды, атэстацыя і сертыфікацыя працоўных месцаў, створана сістэма інфармавання работнікаў. Пасля стажыроўкі і навучання на рабочым месцы веды маладых працаўнікоў правяраюцца з дапамогай праграмы “Экзамен” ТАА “Інавацыйны цэнтр Надзеі Бандарэнка”, якая закуплена ў арганізацыю.
Госці пабывалі на экскурсіі ў вытворчых цэхах: бляшаных вырабаў, дрэваапрацоўкі і арматурным, мехмайстэрні і кабінеце па ахове працы. Да іх увагі была прадстаўлена выстава сродкаў індывідуальнай аховы, арганізаваная работнікамі камбіната бытавога абслугоўвання.
Затым удзельнікі семінара наведалі фермерскую гаспадарку “Ева-лэнд”. Яе кіраўнік Настасся Кухарчук паведаміла, што сёлета гаспадарцы спаўняецца дзесяць гадоў, у яе штаце дзевяць работнікаў, з лютага па май працуюць часовыя рабочыя. Настасся Паўлаўна правяла экскурсію па тэрыторыі. Госці пазнаёміліся з умовамі працы работнікаў, пабывалі ў цяпліцах, гаспадарчых пабудовах, падсобных памяшканнях для рабочых, адміністрацыйна-бытавым будынку. Убачылі прадукцыю, якая вырошчваецца ў гаспадарцы, а гэта небывалай прыгажосці дэкаратыўныя кветкавыя культуры і дрэвы.
Пасля ўдзельнікі семінара пераехалі ў санаторый “Буг”. Галоўны ўрач здраўніцы Уладзімір Жук пазнаёміў з яе лячэбнай базай, якая пастаянна мадэрнізуецца і абнаўляецца (яе аснашчанасць дае магчымасць адпускаць больш за 200 працэдур), колькасным складам медыцынскага персаналу, умовамі працы, якія створаны тут для працуючых. Уладзімір Уладзіміравіч падкрэсліў, што са 187 работнікаў санаторыя 126 маюць даплаты за шкодныя ўмовы працы і дадатковы водпуск. Ён правёў экскурсію па тэрыторыі, пад час якой госці пабывалі ў лячэбным корпусе, водалячэбніцы, сталоўцы, актавай і танцавальнай залах; пазнаёміліся з умовамі пражывання адпачываючых: двухпакаёвыя нумары другога жылога корпуса прыемна ўразілі сваім інтэр’ерам і ўтульнасцю.
Інжынер па ахове працы санаторыя Тамара Мартынчык расказала, як у арганізацыі праводзіцца падрыхтоўка, навучанне і праверка ведаў працуючых у пытаннях аховы працы. Так, пры прыёме на працу з работнікамі праводзіцца ўводны інструктаж. У санаторыі ёсць камісіі, якія правяраюць веды па ахове працы. Супрацоўнікі, якія ўваходзяць у іх, адзін раз у тры гады праходзяць праверку сваіх ведаў у райвыканкаме. У здраўніцы распрацаваны праграмы па навучанні і білеты па праверцы ведаў у ахове працы для кіраўнікоў і спецыялістаў (яны яе праходзяць адзін раз у тры гады), а таксама для рабочых прафесій (іх веды правяраюць адзін раз у год). Таксама ёсць камісія, якая правярае веды па прамысловай бяспецы. У яе ўваходзяць адказныя за газавую гаспадарку і бяспечную эксплуатацыю, а таксама інжынер па ахове працы. Супрацоўнікі, што складаюць гэтую камісію, прайшлі адпаведнае навучанне і праверку ведаў у Дзяржпрамнаглядзе. Усе віды перыядычнага кантролю ў ахове працы праводзяцца ў санаторыі сумесна з грамадскімі інспектарамі, якія ёсць у кожным структурным падраздзяленні, усяго іх дзесяць. Існуе праграма іх навучання. Усе заўвагі, што выяўляюцца пад час праверак, прымаюцца да ўвагі і выконваюцца ў тэрмін. У кожны апошні аўторак месяца праходзяць Дні аховы працы, да іх прымеркаваны штомесячны кантроль.
Пленарнае пасяджэнне прайшло ў актавай зале санаторыя-суседкі “Надзея”. Пра работу раённага выканаўчага камітэта ў прафілактыцы вытворчага траўматызму на прадпрыемствах і ў арганізацыях раёна расказаў у сваім выступленні намеснік старшыні райвыканкама Дзяніс Гардзееў.
Старшыня Брэсцкага абласнога аб’яднання прафсаюзаў Аляксандр Мурашкін гаварыў пра ажыццяўленне грамадскага кантролю за захаваннем заканадаўства аб ахове працы.
Па пытанні ўстанаўлення патрабаванняў да ажыццяўлення вытворчага кантролю ў вобласці прамысловай бяспекі выступіў вядучы дзяржаўны інспектар Брэсцкага абласнога ўпраўлення Дзяржпрамнагляду Яўген Колчын.
Галоўны дзяржаўны інспектар Брэсцкага абласнога ўпраўлення Дэпартамента дзяржаўнай інспекцыі працы Алег Жмінько расказаў аб мерах па папярэджанні вытворчага траўматызму, спыніўся на забеспячэнні аховы працы работадаўцамі.
Пра магчымасці навучання, павышэння кваліфікацыі і перападрыхтоўкі спецыялістаў і рабочых прадпрыемстваў і арганізацый раёна па пытаннях аховы працы з дапамогай сучасных тэхналогій расказаў начальнік Брэсцкага аддзялення Беларускага нацыянальнага тэхнічнага ўніверсітэта Міхаіл Семянчук.
Рэгіянальны прадстаўнік у Брэсце ТДА “Экспертцэнтр” Яўгенія Раманчыкава пазнаёміла прысутных з інфармацыйна-прававой сістэмай “Эксперт “Ахова працы”. Праграму магчыма набыць на прадпрыемствы і ў арганізацыі раёна і карыстацца ёю.
Вынікі раённага Дня аховы працы падвёў старшыня райвыканкама Дзмітрый Гарадзецкі. Дзмітрый Мікалаевіч яшчэ раз падкрэсліў, што бяспека жыцця і здароўя працуючых, а таксама бяспечныя ўмовы працы на вытворчасці, у будаўніцтве, сельскай гаспадарцы, іншых галінах павінны быць у цэнтры ўвагі работадаўцаў і заставацца ў прыярытэце.

Popularity: 1%

Дама за рулём

_DSC2522 _DSC2581 IMG_3373 IMG_3357 IMG_3407 IMG_3308 IMG_3292 IMG_3586 IMG_3414 IMG_3223 _DSC2548 IMG_3208 IMG_3410 IMG_3316 IMG_3496

Святлана БЯЛЯК.
Фота аўтара.

У суботу, 24 чэрвеня, на Жабінкаўшчыне адзначаўся Дзень моладзі. У яго праграме былі розныя мерапрыемствы, сярод якіх, напрыклад, гульнёвыя конкурсы “Моладзь руліць”, кватэрнік “Усё пачынаецца з кахання”, “Танцавальны джэм” і інш.
Больш падрабязна – пра конкурс “Аўталэдзі”, які сабраў найбольш гледачоў-балельшчыкаў.
Прыгажуні, якія ўдзельнічалі ў мінулую суботу ў раённым этапе рэспубліканскага праекта “Аўталэдзі-2017”, даказалі мужчынам-аўтамабілістам, што яны могуць кіраваць чатырохколавымі жалезнымі коньмі нават лепей, чым мужчыны!
І вось, за званне пераможцы конкурса “Аўталэдзі-2017”, арганізаваным жабінкаўскім РК “БРСМ” і аддзелам ідэалагічнай работы, культуры і спраў моладзі райвыканкама, змагаліся чатыры канкурсанткі.
Знаёмцеся! Удзельніца пад № 1
– Юлія Александровіч, медсястра райбальніцы. Яна выступала на конкурсе са сваёй “любіміцай” – чорнай “Хондай”. А сама гаспадыня выбрала вобраз дзяўчыны-стылягі. Дапамаглі завяршыць яго група падтрымкі – танцуючыя сяброўкі і атрыбуты – чамадан і магнітафон з мінулага стагоддзя.
Удзельніца пад № 2: Алена Дзяркач, бухгалтар камбікормавага завода. Кампактную ярка-чырвоную “Таёту” яна ператварыла ў сімпатычную багоўку з вусікамі, і сама апранулася ў тон. Вобраз глядзеўся міла і арыгінальна. Трэцяя ўдзельніца – Алена Саковіч, эканаміст тэрытарыяльнага цэнтра сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва. Яна з’явілася на конкурс разам з “Мікрачкай” –“Нісан Мікра”. На фіялетавым капоце красаваліся папяровыя балярыны ў фацінавых спаднічках-пачках. Гэты вобраз падказала ўдзельніцы маленькая дачушка Марыя, якая вельмі любіць глядзець выступленні лёгкіх і зграбных балерын.
Ну, і апошняя канкурсантка – Ганна Усцьянчык, спецыяліст групы прапаганды і ўзаемадзеяння з грамадскасцю Жабінкаўскага РАНС. На яе “Рэно” замест нумара красаваўся салідны бант – у колер туфелек гаспадыні.
Усе канкурсанткі перад пачаткам іспытаў прыкметна хваляваліся. Яны атрымалі словы падтрымкі і пажаданні начальніка аддзела ідэалагічнай работы, культуры і спраў моладзі райвыканкама Веры Бортнік (дарэчы, яна таксама дзяўчына-вадзіцель са стажам) і прыступілі да спаборніцтваў.
Першы конкурс – творчы. Прыгажуні лоўка падрулівалі да судзейскага стала і прадстаўлялі свайго баявога таварыша. У кожнай – свая гісторыя знаёмства і сяброўства з жалезным любімцам. Напрыклад, Алена Дзяркач расказала пра сваю “птушачку шчасця” ў вершах, Юлія Александровіч увогуле станцавала перад аўто. Другі этап – “Лэдзі – вопытны вадзіцель”, дзе ўдзельніцы выконвалі “дыяганальную паркоўку”, “заезд заднім ходам”, “разварот на ўчастку абмежаваных памераў”. Нягледзячы на апасенні вядучага, усе вадзіцелі выдатна справіліся з заданнем, не зачапілі ніводнай стойкі і не атрымалі штрафных секунд. Так што жанчына за рулём – гэта акуратнасць, дакладнасць і аператыўнасць.
Затым абедзве Алены, Ганна і Юлія накіраваліся ў глядзельную залу ГДК, каб на камп’ютары адказаць на тэарэтычныя пытанні, якія тычыліся ПДР. І тут усе аказаліся на вышыні! А пакуль яны здавалі своеасаблівы экзамен на веданне правіл, гледачы разгадвалі сканворды на аўтамабільную тэматыку і спаборнічалі ў майстэрскім кіраванні аўтамабільнымі коламі паміж стоек. Было весела!
У апошнім конкурсе “За рулём – жанчыны!” удзельніцы паказвалі і абаранялі новы дарожны знак. Усе чатыры канкурсанткі праявілі арыгінальнасць і фантазію і, здаецца, іх знакі маглі б з’явіцца на дарогах горада. Напрыклад, Алена Дзяркач прыдумала знак “Макіяж у машыне”. Яна прапанавала журы, як правільна маскіраваць недахопы (прышчык на лобе, чырвань вакол вачэй), наносіць бляск на вусны, румяніць шчокі, фарбаваць вочы пакуль гарыць… забараняючае “вока” светлафора. Праўда, у гэтым выпадку адцягваць увагу ад дарогі болей чым на 3 секунды вельмі небяспечна.
Арыгінальны знак прапанавала Алена Саковіч “Абагнаў – жаніся”. Яго дзеянне, на думку аўтаркі, распаўсюджваецца з 21.00 да 23.00 і ўстанаўліваць яго варта ля загса па вул. Кірава, 47.
“Любая незамужняя дзяўчына, калі яе абгоняць, мае права на заручальны пярсцёнак. І дэмаграфічная сітуацыя ў горадзе значна палепшыцца!” – запэўніла Алена Валянцінаўна.
Алена Дзяркач, адразу бачна, клапоціцца пра жыццё чатырохлапых сябраў. На яе знаку – выява ката і сабакі ў чырвоным трохкутніку.
А Ганна Усцьянчык як супрацоўнік райаддзела па надзвычайных сітуацыях дбае аб здароўі кіроўцаў і недапушчэнні імі пажараў у дарозе. “Не курыце за рулём”, – актуальна для многіх вадзіцеляў. Гэты знак мог бы таксама знайсці сабе месца ў шэрагу іншых.
Нарэшце, інтрыгуючы момант: – аб’яўляюцца пераможцы. Званне “Аўталэдзі – крэатыў” заваявала Алена Дзяркач, “Аўталэдзі – пазітыў” – Ганна Усцьянчык, “Аўталэдзі – чароўнасць” – Алена Саковіч, ну, а пераможцай конкурсу “Аўталэді-2017” па колькасці набраных балаў стала Юлія Александровіч! Дзяўчаты атрымалі прыгожыя букеты кветак, дыпломы ад жабінкаўскага філіяла УА “Цэнтр павышэння кваліфікацыі кіруючых работнікаў і спецыялістаў імя
Д. Карбышава” ДТСААФ падарункі, а пераможца – яшчэ і сертыфікат на наведванне салона прыгажосці “Ірыс”. Няхай дзяўчатам заўжды гарыць зялёнае святло светлафораў і ўступаюць дарогу вадзіцелі.

На здымках: моманты “Аўталэдзі-2017”.

Popularity: 2%

Как использовать чеки «Имущество»?

cms-image-000058722

Постановлением Совета Министров Республики Беларусь от 1 февраля 2016 года № 79 срок обращения именных приватизационных чеков «Имущество» установлен по 30 июня 2019 года.

В соответствии с действующим законодательством Республики Беларусь граждане могут использовать именные приватизационные чеки «Имущество» при обмене их на находящиеся в государственной собственности акции предприятий через обособленные подразделения ОАО «АСБ Беларусбанк».

Для обмена можно использовать чеки, не только начисленные гражданину в качестве личной имущественной квоты, но и чеки, полученные в порядке наследования, а также до 250 чеков, переоформленных от близких родственников.

Обмен акций на чеки «Имущество» производится в любом подразделении ОАО «АСБ Беларусбанк», выполняющем данную операцию. Однако произвести обмен чеков «Имущество» можно на акции тех предприятий, акции которых обмениваются в подразделении ОАО «АСБ Беларусбанк», в котором открыт специальный чековый счет на имя гражданина. Для осуществления процедуры обмена гражданину необходимо обратиться в ОАО «АСБ Беларусбанк» с документом, удостоверяющим личность, и сертификатом чеков «Имущество».

По состоянию на 20 июня 2017 г. в обмене на чеки «Имущество» в филиале № 100 – Брестском областном управлении ОАО «АСБ Беларусбанк» находятся акции ОАО «Столинрайагросервис», ОАО «Ляховичский райагросервис», ОАО «Лунинецкий райагросервис», ОАО «Жабинковская сельхозтехника», ОАО «Днепро-Бугское», ОАО «Ганцевичский райагросервис».

На сайте Брестского облисполкома (раздел «Фонд «Брестоблимущество» / «Справочная информация» / «Перечень акционерных обществ, акции которых обмениваются на ИПЧ «Имущество») можно ознакомиться с краткой информацией о результатах деятельности вышеназванных акционерных обществ за 2016 год, а также иной информацией о порядке использования чеков «Имущество».

 Денис ГОРДЕЕВ, заместитель председателя Жабинковского райисполкома.                                          

 

 

Popularity: 1%

Сустрэча кіраўнікоў МЗС краін ЦЕІ ў Мінску

217955-04

У Мінску 22 чэрвеня прайшла сустрэча міністраў замежных спраў і кіраўнікоў нацыянальных дэлегацый краін Цэнтральна-Еўрапейскай ініцыятывы (ЦЕІ), у якой прыняў удзел Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка.

Былі абмеркаваны такія пытанні, як барацьба з тэрарызмам, сітуацыя ў сферы міграцыі, а таксама канфлікт ва Украіне. Дыпламаты ўзнялі найбольш вострыя праблемы, якія ўзнікаюць у Еўрапейскім рэгіёне, цікавячыся меркаваннем Прэзідэнта Беларусі па ўсіх актуальных пытаннях і яго ацэнкай падзей, што адбываюцца. Было адзначана, што Беларусь праяўляе беспрэцэдэнтную актыўнасць у статусе старшыні ЦЕІ, стараючыся ўсімі сродкамі і сіламі актывізаваць дзейнасць аб’яднання.

У ходзе сустрэчы былі ўзгоднены асноўныя тэматычныя прыярытэты супрацоўніцтва ў арганізацыі, якія будуць пакладзены ў аснову чарговага плана дзейнасці Цэнтральна-Еўрапейскай ініцыятывы на 2018-2020 гады.

Акрамя таго, 22 чэрвеня адбыўся шэраг двухбаковых сустрэч.

Цэнтральна-Еўрапейская ініцыятыва — рэгіянальнае аб’яднанне, створанае ў 1989 годзе Італіяй, Аўстрыяй, Венгрыяй і Югаславіяй. Цяпер у яго склад уваходзяць 18 дзяржаў. Галоўная мэта арганізацыі — садзейнічанне ўмацаванню гібкага і прагматычнага еўрапейскага рэгіянальнага супрацоўніцтва для прадухілення ўтварэння новых раздзяляльных ліній у Еўропе.

Беларусь далучылася да ЦЕІ ў чэрвені 1996 года. У 2017 годзе рэспубліка прыняла на сябе старшынства ў арганізацыі. У якасці «тытульнай тэмы» Беларусь выбрала мэту пашырэння сумяшчальнасці ў Вялікай Еўропе.

Лукашэнка: старшынства ў ЦЕІ — дадатковая магчымасць для Беларусі палепшыць узаемаразуменне з ЕС

Аб гэтым Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка заявіў на сустрэчы з міністрамі замежных спраў і кіраўнікамі нацыянальных дэлегацый краін — членаў ЦЕІ.

«Мы разглядаем сваё старшынства як унікальную магчымасць для эфектыўнага ўключэння Беларусі ў еўрапейскія інтэграцыйныя працэсы, — сказаў Аляксандр Лукашэнка. — Немалаважна, што ЦЕІ цесна ўзаемадзейнічае з Еўрапейскім саюзам, удзельнічаючы ў рэалізацыі яго розных праграм і праектаў, у тым ліку стратэгіі рэгіянальнага развіцця. Для нас гэта дадатковая магчымасць палепшыць узаемаразуменне з Еўрасаюзам праз прыкладное супрацоўніцтва».

Акрамя таго, Беларусь лічыць сваё старшынства ў ЦЕІ спрыяльным для інтэнсіфікацыі ўзаемадзеяння з іншымі яе краінамі-членамі.

Лукашэнка заклікае краіны ЦЕІ разам наводзіць масты паміж інтэграцыйнымі структурамі на кантыненце

Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка заявіў на сустрэчы з міністрамі замежных спраў і кіраўнікамі нацыянальных дэлегацый краін — членаў ЦЕІ: «Існуючыя рэаліі такія, што дзяржавам, якія геаграфічна знаходзяцца паміж Еўропай і Азіяй, неабходна браць на сябе больш адказнасці ў пытанні забеспячэння рэгіянальнай стабільнасці. Тым больш гэта часам нічога не каштуе ў матэрыяльным плане. Ад нас шмат у чым залежыць, стануць нашы краіны раздзяляльнай лініяй паміж сусветнымі цэнтрамі сілы або іх сувязным звяном. Цяпер трэба будаваць не новыя жалезныя заслоны, а разам наводзіць масты паміж рознымі інтэграцыйнымі структурамі на кантыненце», — упэўнены Аляксандр Лукашэнка.

Толькі праз раўнапраўны дыялог і паўнацэннае эканамічнае супрацоўніцтва можна стварыць сапраўды Вялікую Еўропу, гарантаваўшы нашчадкам мір, бяспеку і працвітанне, сказаў кіраўнік дзяржавы.

«Цэнтральна-Еўрапейская ініцыятыва павінна быць нацэлена на вырашэнне менавіта гэтай, вельмі складанай, няпростай задачы», — падкрэсліў беларускі лідар.

Прэзідэнт адзначыў, што з першых дзён свайго існавання арганізацыя прызначана развіваць узаемавыгадныя эканамічныя сувязі паміж краінамі Еўропы пасля халоднай вайны. За чвэрць стагоддзя работы ЦЕІ даказала сваю запатрабаванасць у якасці пляцоўкі для дыялогу і супрацоўніцтва па шырокім спектры напрамкаў. У першую чаргу размова ідзе аб такіх сферах, як транспарт, энергетыка, рэгіянальнае развіццё, навука і тэхналогіі. Многае робіцца па лініі адукацыі і культуры.

«На сённяшні дзень гэта арганізацыя аб’ядноўвае краіны, якія ўваходзяць у самыя розныя інтэграцыйныя ўтварэнні і фарматы. Нам неабходна ў поўнай меры выкарыстаць гэты фактар. Менавіта па гэтай прычыне Беларусь выбрала ў якасці галоўнай тэмы свайго старшынства пашырэнне сумяшчальнасці і ўзаемадапаўняльнасці ў Вялікай Еўропе, — растлумачыў Аляксандр Лукашэнка. — Знаходзячыся на еўразійскім скрыжаванні, нашы дзяржавы сутыкаюцца з падобнымі цяжкасцямі ў сацыяльна-эканамічным развіцці. У той жа час гэта стварае вялікія магчымасці для пашырэння гандлю і актывізацыі сувязей у іншых сферах».

Беларускае старшынства, звярнуў увагу кіраўнік дзяржавы, павінна надаць дынаміку прадметнаму абмеркаванню праблем, вырашэнне якіх неабходна для поўнай рэалізацыі эканамічнага патэнцыялу краін рэгіёна. «У іх ліку сінхранізацыя планаў па пашырэнні транспартнай інфраструктуры, збліжэнне стандартаў і працэдур для паскарэння гандлёвых патокаў, развіццё лагістычных паслуг», — заявіў ён.

Лукашэнка: для Беларусі важна супрацоўнічаць з Усходам і Захадам, не робячы штучнага выбару

Аб гэтым Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка.

«Знешняя палітыка нашай краіны заснавана на шматвектарнасці і міралюбнасці. Мы імкнёмся выбудоўваць дружалюбныя, узаемавыгадныя адносіны з усімі дзяржавамі. Для нашай краіны ў роўнай ступені важна развіваць супрацоўніцтва з Усходам і Захадам, не робячы штучнага выбару паміж імі», — звярнуў увагу Аляксандр Лукашэнка.

Аднак, заўважыў Прэзідэнт, ёсць пэўныя сілы, якія прадаўжаюць спробы адрадзіць блокавую палітыку мінулага. «Хто як не мы, прадстаўнікі дзяржаў Цэнтральнай і Усходняй Еўропы, разумеем, да якіх разбуральных і катастрафічных наступстваў яна можа прывесці», — сказаў беларускі лідар.

Нагадвае пра гэта і дата — 22 чэрвеня. Роўна 76 гадоў таму Беларусь апынулася пад страшэнным ударам нацыстаў. З гэтага дня Другая сусветная вайна ўступіла ў новы, найбольш кровапралітны этап, у якім загінулі дзясяткі мільёнаў еўрапейцаў. У Беларусі гэта кожны трэці жыхар.

«Думаю, што гістарычная памяць вымушае нас асабліва цаніць мір і дабрабыт», — падкрэсліў кіраўнік дзяржавы.

Венгрыя падтрымлівае ўзмацненне супрацоўніцтва
Беларусі з ЕС

Аб гэтым заявіў міністр замежных спраў і знешняга гандлю Венгрыі Петэр Сіярта на сустрэчы Прэзідэнта Беларусі Аляксандра Лукашэнкі з міністрамі замежных спраў і кіраўнікамі нацыянальных дэлегацый краін — членаў ЦЕІ.

Дыпламат адзначыў сімвалічнасць старшынства Беларусі ў ЦЕІ, паколькі дзяржава з’яўляецца часткай Еўразійскага эканамічнага саюза і ў той жа час развівае ўзаемаадносіны з еўрапейскімі партнёрамі.

«На ўсіх сустрэчах мы падтрымліваем узмацненне супрацоўніцтва паміж Еўрапейскім саюзам і Рэспублікай Беларусь, якое павінна быць заснавана на ўзаемным даверы, — сказаў Петэр Сіярта. — Вы заўсёды можаце разлічваць на падтрымку цэнтральнаеўрапейскіх краін у духу ўзаемапавагі і рацыянальнасці».

Ён звярнуў увагу, што ў Венгрыі атрымалі важныя ўрокі з гісторыі і разумеюць неабходнасць развіваць добрыя адносіны і з Захадам, і з Усходам. «Па гэтай прычыне мы разглядаем Цэнтральна-Еўрапейскую ініцыятыву як мост паміж усходнімі і заходнімі краінамі Еўропы», — падкрэсліў Петэр Сіярта.

Паводле слоў міністра, Еўрасаюз у значнай меры страціў сваю канкурэнтаздольнасць, а адзін з лепшых і эфектыўных спосабаў аднавіць яе — развіваць супрацоўніцтва паміж Заходняй і Усходняй Еўропай.

Сувязі паміж ЕС і Беларуссю будуць пакрокава паляпшацца

Гэта адзначыў міністр замежных і еўрапейскіх спраў Славакіі Міраслаў Лайчак у час сустрэчы з Прэзідэнтам Беларусі Аляксандрам Лукашэнкам.

«Мы разумеем важнасць паляпшэння ўзаемаадносін і збіраемся паляпшаць сувязі паміж Еўрапейскім саюзам і яго партнёрамі, у тым ліку Беларуссю. Мы будзем пакрокава будаваць нашы ўзаемаадносіны і паляпшаць нашы кантакты», — заявіў Міраслаў Лайчак. На яго думку, візіты міністраў, а таксама двухбаковыя сустрэчы даюць магчымасць надаць новы імпульс эканамічным кантактам і развіваць новыя праекты, якія пойдуць на карысць усім краінам.

Міраслаў Лайчак выказаў меркаванне, што развіццё парадку дня дае магчымасць палепшыць узаемаадносіны паміж ЕС і Беларуссю. «Пасля ўзлётаў і падзенняў мы разумеем, што ў нас ёсць вялікая колькасць карысці, якую можна атрымаць з нашага партнёрства ў стратэгічнай перспектыве, і поўнасцю падтрымліваем камунікацыі з вашай дзяржавай», — сказаў міністр замежных і еўрапейскіх спраў Славакіі.

Старшынства Беларусі ў ЦЕІ накіравана на з’яднанне рэгіёна перад новымі выклікамі — Макей

Аб гэтым заявіў міністр замежных спраў Беларусі Уладзімір Макей у час пленарнага пасяджэння на сустрэчы міністраў замежных спраў краін ЦЕІ. «Сённяшняе мерапрыемства мае асаблівы характар для Беларусі, якая ўпершыню ўдастоена гонару стаць ля руля Цэнтральна-Еўрапейскай ініцыятывы. Мы хацелі б, каб наша старшынства ў ЦЕІ ўнесла максімальны ўклад у з’яднанне рэгіёна перад новымі выклікамі», — падкрэсліў міністр. Сярод іх — міграцыйны крызіс і штучны антаганізм інтэграцыйных мадэлей.

Уладзімір Макей заявіў, што сёння як ніколі відавочна, што адзіны шлях саўладаць з гэтымі выклікамі ідзе праз узгодненыя намаганні ўсіх еўрапейскіх краін. «Тут не месца для выбарачнага дыялогу, пры якім «недастаткова еўрапейскія партнёры» адсоўваюцца ў бок або проста ігрануюцца», — адзначыў ён.

Паводле слоў міністра, замест гэтага краіны набліжаюцца да той кропкі, калі на кон пастаўлены мір і бяспека ў рэгіёне.»Калі не пачаць дзейнасць ужо цяпер, мы рызыкуем адмовіцца як мінімум у тупіку новых раздзяляльных ліній, якія становяцца горкай альтэрнатывай адкрытай канфрантацыі. Настаў час прызнаць, што ў Еўропе не існуе адзінага для ўсіх шаблону палітычнай інтэграцыі. Без сумнення, еўрапейскім краінам варта прадаўжаць імкнуцца да агульных дэмакратычных каштоўнасцей, вяршэнства закону і захавання правоў чалавека. У той жа час не існуе нейкага ўніверсальнага рэцэпта дэмакратыі «хуткага прыгатавання». Многія з нашых краін адносна маладыя, у іх розны гістарычны вопыт і традыцыі дзяржаўнасці. Наўрад ці можна ўявіць грамадства, якое здольна змяніцца за ноч на аснове толькі палітычных памкненняў сваёй эліты. Якраз наадварот — завышаныя чаканні спараджаюць палітычную нестабільнасць і даюць процілеглыя вынікі. Паўнацэнныя пераўтварэнні патрабуюць часу, цярпення і даверу», — сказаў ён.

Таксама Уладзімір Макей адзначыў, што неабходна прадоўжыць працэс рэфармавання ЦЕІ, каб найлепшым чынам адаптаваць арганізацыю да змяненняў у рэгіёне.

«Пачаўшыся ў мінулым годзе пад эгідай старшынства Босніі і Герцагавіны, гэта выключна важна для абнаўлення ключавых сфер дзейнасці ЦЕІ. Гэта таксама прызначана садзейнічаць распрацоўцы новага плана дзеянняў ЦЕІ на 2018-2020 гады. Мы спадзяёмся, што пры належным уліку меркаванняў усіх краін-удзельніц гэты працэс можа выліцца ў канкрэтныя рашэнні для прыняцця ў ходзе ключавых мепрыемстваў высокага ўзроўню па лініі ЦЕІ ў 2017 годзе», — рэзюмаваў ён.

Прагматычная эканамічная інтэграцыя жыццёва неабходна для працвітання ўсёй Еўропы — Макей

Заявіў міністр замежных спраў Беларусі Уладзімір Макей у час пленарнага пасяджэння на сустрэчы міністраў замежных спраў краін ЦЕІ.

«Нам трэба прызнаць разнастайнасць усіх краін на нашым агульным кантыненце і ёю ганарыцца. Хоць часам гэта ўскладняе дасягненне палітычнага кансэнсусу, гэта разнастайнасць з’яўляецца цудоўнай перадумовай для гандлю, інавацый і эканамічнага развіцця. Эканоміка застаецца галоўным сувязным звяном паміж нашымі дзяржавамі і краевугольным каменем еўрапейскай інтэграцыі», — падкрэсліў Уладзімір Макей.

Міністр адзначыў, што дасягненні апошніх 25 гадоў, што адбыліся з моманту падзення жалезнай заслоны, такія як свабодны гандаль, збліжэнне стандартаў, узросшая мабільнасць, не павінны прыносіцца ў ахвяру нерэалістычным палітычным мэтам або блокавай палітыцы.

«Прагматычная эканамічная інтэграцыя жыццёва неабходна для забеспячэння працвітання ўсёй Еўропы ў сучасным свеце, ва ўмовах павышанай канкурэнцыі з боку новых цэнтраў сілы і росту», — заявіў ён.

Уладзімір Макей звярнуў увагу, што краінам Цэнтральнай і Паўднёва-Усходняй Еўропы ў гэтым адводзіцца асаблівая няпростая роля. «Знаходзячыся на скрыжаванні Еўропы і Азіі, яны часта першымі нясуць урон  ад напружанасці паміж вялікімі геапалітычнымі ігракамі. У той жа час з эканамічнага пункту гледжання такое размяшчэнне з’яўляецца сур’ёзнай перавагай. Не толькі Беларусь, але і многія іншыя краіны нашага рэгіёна бачаць сябе ў якасці варот на ключавых шляхах паміж Усходам і Захадам. Аднак наўрад ці магчыма скарыстацца гэтым стратэгічным становішчам без прагматычнага дыялогу, сумяшчальнасці і ўзаемадзеяння паміж рознымі інтэграцыйнымі працэсамі на нашым кантыненце», — растлумачыў ён.

Кіраўнік МЗС адзначыў, што сёння краіны ЦЕІ ўдзельнічаюць у розных інтэграцыйных фарматах і арганізацыях, уключаючы ЕС, Вышаградскую групу, Савет рэгіянальнага супрацоўніцтва, Савет дзяржаў Балтыйскага мора, СНД. «Нашы краіны таксама прымаюць удзел у важных дыпламатычных ініцыятывах, такіх як «Берлінскі працэс», «Усходняе партнёрства», «Адзін пояс і адзін шлях» і супрацоўніцтва паміж Кітаем і краінамі Цэнтральнай і Усходняй Еўропы. Пры гэтым Беларусь з’яўляецца адзінай краінай — удзельніцай ЦЕІ, якая ўваходзіць у лік заснавальнікаў ЕАЭС. Гэтыя фактары надзяляюць ЦЕІ ўнікальным патэнцыялам для таго, каб быць сувязным звяном паміж усімі гэтымі рознымі інтэграцыйнымі працэсамі», — паведаміў ён.

Паводле слоў Уладзіміра Макея, менавіта таму Беларусь выбрала ў якасці асноўнай тэмы свайго старшынства ў ЦЕІ «Пашырэнне сумяшчальнасці і ўзаемадапаўняльнасці ў Вялікай Еўропе». Гэта тэма закранае розныя аспекты сумяшчальнасці, якія важны для з’яднання не толькі краін — удзельніц ЦЕІ, але і іншых інтэграцыйных фарматаў. Перш за ўсё гэта ўключае ў сябе развіццё ключавых інфраструктурных узаемасувязей унутры рэгіёна ЦЕІ з улікам такіх стратэгічных ініцыятыў, як Транс’еўрапейская транспартная сетка і «Адзін пояс і адзін шлях». «У гэтым кантэксце нам неабходна пашыраць узаемадзеянне ЦЕІ з міжнароднымі фінансавымі ўстановамі, у тым ліку ЕБРР, Еўрапейскім інвестыцыйным банкам, Сусветным банкам і азіяцкімі інфраструктурнымі фондамі. Адначасова нам неабходна папрацаваць над працэдурнымі «вузкімі месцамі» для таго, каб у поўным аб’ёме выкарыстоўваць існуючую інфраструктуру. Гэта датычыцца гарманізацыі звязаных з гандлем стандартаў, пераводу працэдур і паслуг у лічбавы фармат, падтрымкі прадпрымальніцтва і інавацый уздоўж маршруту асноўных транспартных калідораў», — рэзюмаваў ён.

Кіраўнікі МЗС краін ЦЕІ ўзгаднілі асноўныя прыярытэты супрацоўніцтва на 2018-2020 гады

Аб гэтым паведаміў на прэс-канферэнцыі міністр замежных спраў Беларусі Уладзімір Макей.

Паводле слоў міністра, адной з тэм сустрэчы сталі перспектывы далейшага рэфармавання ЦЕІ для таго, каб адаптаваць арганізацыю да новых выклікаў у рэгіёне. «Адначасова ўзгоднены асноўныя тэматычныя прыярытэты супрацоўніцтва ў арганізацыі, якія лягуць у аснову чарговага плана дзейнасці Цэнтральна-Еўрапейскай ініцыятывы на 2018-2020 гады», — сказаў ён.

У сваю чаргу альтэрнатыўны генеральны сакратар ЦЕІ Маргот Клестыль-Лефлер заявіла, што сустрэча была вельмі плённай.

«Былі вынесены на абмеркаванне два асноўныя пытанні: міграцыйны крызіс у Еўропе і пашырэнне ўзаемазвязанасці ў рэгіёне. Дыялог прайшоў у вельмі канструктыўнай і адкрытай атмасферы, — падкрэсліла яна. — Мы павінны выказаць сваю ўдзячнасць беларускаму старшынству, паколькі Беларуссю былі вылучаны новыя ініцыятывы і прадастаўлена новая інструкцыя па нашай рабоце ў будучым».

Маргот Клестыль-Лефлер таксама звярнула ўвагу, што ЦЕІ не дасягне сваіх мэт, калі не будзе супрацоўнічаць з іншымі міжнароднымі арганізацыямі. У сувязі з гэтым дыпламат адзначыла важнасць сустрэчы экспертаў высокага ўзроўню ЦЕІ і АБСЕ па тэматыцы пераадолення негатыўных сацыяльна-эканамічных наступстваў міграцыі, якая адбылася 9 чэрвеня ў Вене і была ініцыіравана сумесна беларускім старшынствам у ЦЕІ і аўстрыйскім старшынствам у АБСЕ.

Харватыя стане наступным старшынёй ЦЕІ

Аб гэтым паведаміў намеснік міністра замежных спраў Харватыі Таміслаў Лендзіч па выніках пленарнага пасяджэння на сустрэчы міністраў замежных спраў краін ЦЕІ.

«Хацеў бы падкрэсліць важнасць пытанняў транспарту, энергетычнай бяспекі і ўзаемазвязанасці ў ЦЕІ. Яны з’яўляюцца асноўнымі пытаннямі, на якіх мы засяроджваем увагу. На іх будзем асноўваць наша далейшае старшынства ў ЦЕІ і працягваць упартую работу», — падкрэсліў Таміслаў Лендзіч.

Намеснік міністра замежных спраў Харватыі адзначыў, што Цэнтральна-Еўрапейская ініцыятыва можа служыць паспяховым прыкладам супрацоўніцтва, накіраванага на развіццё рэгіёна. «Мы павінны выкарыстоўваць увесь патэнцыял гэтай ініцыятывы, каб вырашаць такія важныя праблемы, як міграцыйны крызіс, барацьба з тэрарызмам і экстрэмізмам. У палітычным плане мы павінны забяспечыць стабільнасць і працвітанне нашага рэгіёна», — заявіў ён.

Беларусь прапанавала Венгрыі развіваць супрацоўніцтва ў банкаўскай сферы, АПК, атамнай энергетыцы

Аб гэтым заявіў прэм’ер-міністр Беларусі Андрэй Кабякоў на сустрэчы з міністрам замежных спраў і знешняга гандлю Венгрыі Петэрам Сіярта.

Урад Беларусі надае важнае значэнне развіццю дружалюбных адносін з Венгрыяй ва ўсіх сферах, падкрэсліў Андрэй Кабякоў. Асновай двухбаковага ўзаемадзеяння з’яўляецца перш за ўсё эканамічнае партнёрства. «Гэта не першы ваш візіт у нашу краіну, і мы разглядаем гэта як сведчанне гатоўнасці Венгрыі да далейшай актывізацыі і развіцця нашых двухбаковых сувязей», — сказаў ён.

На думку кіраўніка ўрада, у дзвюх краін вялікі патэнцыял для развіцця гандлёва-эканамічнага і інвестыцыйнага супрацоўніцтва. «Ёсць шэраг перспектыўных напрамкаў, такіх як банкаўская сфера, сельская гаспадарка, атамная энергетыка, сельскагаспадарчае машынабудаванне, дзе трэба абмеркаваць магчымасці для перспектыўных двухбаковых праектаў», — заявіў Андрэй Кабякоў.

Прэм’ер-міністр таксама нагадаў аб перавагах супрацоўніцтва з Беларуссю. Сярод іх выгаднае геаграфічнае становішча краіны, высокакваліфікаваныя кадры, сучасны тэхнічны ўзровень прадпрыемстваў, членства ў ЕАЭС. «Замежныя кампаніі могуць знізіць інвестыцыйныя затраты, падатковую нагрузку пры размяшчэнні свайго бізнесу ў рамках свабодных эканамічных зон, індустрыяльнага парка «Вялікі камень», малых і сярэдніх гарадах Беларусі», — дадаў ён.

У сваю чаргу Петэр Сіярта адзначыў, што венгерскі бок гатовы разгледзець прапановы Беларусі па развіцці супрацоўніцтва ў розных сферах. Ён таксама выказаў упэўненасць у далейшым паспяховым развіцці партнёрства паміж краінамі.

У студзені-красавіку 2017 года гандлёвы абарот паміж Беларуссю і Венгрыяй склаў $57,3 млн і вырас на 9,2 працэнта ў параўнанні з аналагічным перыядам мінулага года. Беларускі экспарт павялічыўся на 14,6 працэнта да $21,2 млн. Імпарт з Венгрыі ўзрос на 6,3 працэнта ($36 млн).

Еўрапейскія партнёры зацікаўлены ў заключэнні Беларуссю і ЕС пагадненняў па рэадмісіі і візах — Макей

Аб гэтым заявіў міністр замежных спраў Беларусі Уладзімір Макей па выніках перагавораў з міністрам замежных і еўрапейскіх спраў Славакіі Міраславам Лайчакам.

Уладзімір Макей расказаў, што на перагаворах са славацкім калегам ён абмяркоўваў у тым ліку і перспектывы заключэння пагадненняў паміж Беларуссю і Еўрасаюзам аб рэадмісіі і аблягчэнні візавага рэжыму. «Мы зацікаўлены ў тым, каб дасягнуць пагадненняў па акрэсленых тэмах. Я бачу зацікаўленасць і з боку нашых еўрапейскіх партнёраў», — сказаў міністр.

Разам з тым, адзначыў ён, ёсць некаторыя тэхнічныя моманты, якія бакі павінны ўрэгуляваць. «Думаю, што ў ходзе дыялогу мы зблізім нашы пазіцыі. Няма ніякіх прынцыповых рознагалоссяў», — звярнуў увагу Уладзімір Макей.

Popularity: 1%

Наперадзе – камбікормаўцы

_DSC1714 _DSC1769 _DSC1815 IMG_2939 IMG_3020 IMG_3034

Святлана БЯЛЯК.
Фота аўтара.

У мінулую суботу ў ФАУ “СК “Бадзёрасць” было шматлюдна: тут праводзілася VIII раённая галіновая спартакіяда работнікаў АПК. На гэты раз за званне пераможцы спаборнічалі дзевяць каманд.
Адкрыў яе першы намеснік начальніка ўпраўлення сельгасхарчавання Жабінкаўскага райвыканкама Іван Міцкевіч. Ён пажадаў удзельнікам ба-дзёрага настрою, праявіць сябе ва ўсіх відах спорту.
Ад Брэсцкага абласнога камітэта прафсаюза работнікаў АПК выступіў начальнік аддзела сацыяльна-эканамічнай работы Аляксандр Бараноўскі, а ад Жабінкаўскага райкама прафсаюза работнікаў АПК – Наталля Карпук. Яна выказала шчырую ўдзячнасць кіраўнікам прадпрыемстваў і сельгасарганізацый, якія ўласным прыкладам імкнуцца не толькі да працоўных перамог, але і спартыўных.
Удзельнікам былі ўручаны духмяныя караваі, а ўзорны ансамбль “Каруначкі” падарыў танец.
Затым усе разышліся па спартыўных залах “Бадзёрасці”. Самымі трапнымі ў дартсе ў асабістым заліку сталі Віктар Максімук (“Хмелева”), Дзмітрый Ткачук (цукровы завод), Ганна Плытнік (ААТ “Жабінкаўскі”), Міраслава Зэлька (камбікормавы завод).
У шашках найбольшую колькасць ачкоў набралі Віктар Калішук і Алена Сянішына (цукровы завод), Дзмітрый Гордзін (“Арэпічы”), Уладзімір Саванюк і Людміла Мацюхевіч (камбікормавы завод) , Наталля Іванюк (“Ракітніца”). У настольным тэнісе перамаглі Андрэй Лыбко і Святлана Іванюковіч з камбікормавага, Сцяпан Кавальчук і Вольга Гардзейчык з цукровага завода.
Відовішчна праходзілі спаборніцтвы па стральбе з пнеўматычнай вінтоўкі. Тут у лідарах Віктар Якубук і Святлана Шматко з камбікормавага, Валерый Марыніч з цукровага завода і Людміла Лясная з “Рагазнянскага”. Найлепшым у стральбе з пнеўматычнага пісталета быў генеральны дырэктар цукровага завода Віктар Міронаў. Акрамя яго, актыўны ўдзел у спартакіядзе прынялі кіраўнікі арганізацый Барыс Парафянюк, Павел Шыдловіч, Рыгор Панасюк, Мікалай Кавальчык, Віктар Марковіч, Аляксандр Тарасевіч.
У трэнажорнай зале праходзілі спаборніцтвы па шматбор’і. Бясспрэчны лідар – Таццяна Прыхожка з “Ракітніцы”. Яна сярод жанчын далей за ўсіх скокнула ў даўжыню з месца (ажно на 200 см!) і найбольш падняла тулава (50 разоў). Сярод мужчын найлепшымі ў скачках былі Андрэй Бяльчук (“Маціевічы”), Яўген Царук (цукровы завод) і Віктар Майшук з “Жабінкаўскага”. 18 разоў падцягнуліся на перакладзіне Максім Хомік з “Хмелева” і Антон Хвядыніч з “Ракітніцы”.
У футбольных баталіях перамогу святкавала каманда цукровага завода, а ў валейболе ў лідарах аказаліся прадстаўнікі з ААТ “Ракітніца”.
Вельмі эмацыянальна праходзіла эстафета па плаванні. Адразу было бачна, хто ў басейн ходзіць рэгулярна, а хто – “за кампанію”. Каманда камбікормавага завода стала пераможцай, на 0,18 сек. абагнала плыўцоў “Рагазнянскага”.
Заключным этапам спартакіяды было перацягванне каната. Цукравары літаральна вырвалі з рук перамогу ў камбікормаўцаў.
Нарэшце – доўгачаканы момант аб’яўлення пераможцы. Па колькасці набраных балаў трэцяе агульнакаманднае месца ў спартсменаў з ААТ “Ракітніца”, другое – у цукровага, а ганаровае першае (дарэчы, другі год запар!) – у спартсменаў з камбікормавага завода.
Усе пераможцы: сярод каманд і ў асабістым заліку ў розных відах спорту атрымалі дыпломы і грашовыя ўзнагароджванні ад райкама прафсаюза работнікаў АПК. Віншаваў пераможцаў і ўручаў заслужаныя ўзнагароды старшыня Жабінкаўскага райвыканкама Дзмітрый Гарадзецкі. Аляксандр Апекуноў ад райкама ГА “Белая Русь” уручыў прыз “За волю да перамогі” камандзе ААТ “Арэпічы”, а суцяшальны прыз з рук Ніны Калыбскай дастаўся камандзе ААТ “Шпіталі” ад раённага аб’яднання прафсаюзаў.
Спартакіяда, якая доўжылася амаль увесь суботні дзень, завяршылася. Аб самых вясёлых, яскравых момантах будуць нагадваць дыпломы і прыгожы кубак.
На здымках: моманты восьмай раённай галіновай спартакіды работнікаў АПК.

Popularity: 1%

У настаўніцкай сям’і – ініцыятыўныя і творчыя

1 3 4Алёна НІКАНЧУК.

Фота аўтара.

Існуе меркаванне, што не мы выбіраем жыцця дарогі, а яны нас. На настаўніцкі шлях становяцца тыя, хто не ўяўляе сябе без дзяцей, іх дапытлівых вачэй і радасных усмешак. Яны жывуць справамі, марамі і спадзяваннямі выхаванцаў, вучаць іх і разам з імі вучацца самі. Пра свае першыя крокі ў прафесіі расказалі пад час абароны стажорскай практыкі маладыя педагогі Жабінкаўшчыны, якія год таму папоўнілі настаўніцкую сям’ю раёна.
Мерапрыемства адкрыла намеснік начальніка аддзела адукацыі, спорту і турызму райвыканкама Іна Тарасевіч. Яна падкрэсліла, што любы чалавек, які пачынае свой прафесійны шлях, адчувае некаторыя цяжкасці. Нельга па першым годзе рабіць нейкія пэўныя высновы і гаварыць, што гэтая дарога была выбрана няправільна, тым больш пасаваць перад выпрабаваннямі. Станаўленне маладых спецыялістаў адбываецца пры падтрымцы адміністрацыі школ і настаўнікаў, якія на працягу ўсяго навучальнага года даюць каштоўныя парады і рэкамендацыі, падтрымліваюць ва ўсім. У раёне таксама працуе і школа маладога педагога. За плячыма ў стажораў год плённай працы, на працягу якога яны знаёміліся з прафесійнымі сакрэтамі і правяралі ўласныя магчымасці. А як гэта адбывалася, прысутныя змаглі ўбачыць пад час творчых справаздач маладых настаўнікаў: біялогіі Ленінскай сярэдняй школы Юліі Руж’ёвай; хіміі Вольгі Валошчык і англійскай і нямецкай моў Настассі Масіевіч другой гарадской адзінаццацігодкі; рускай мовы і літаратуры Кацярыны Шумскай і нямецкай і англійскай моў Алены Пальчук першай гарадской школы; матэматыкі і інфарматыкі Ірыны Ляўчук і гісторыі Настассі Ляўковіч сярэдняй школы № 3; біялогіі і хіміі Маціевіцкай базавай школы Святланы Пойта; педагога-псіхолага Якаўчыцкай адзінаццацігодкі Аляксандра Лешчанкі і выхавальніка ясляў-сада № 3 Юліі Шалонік.
Побач з маладымі спецыялістамі на працягу навучальнага года былі іх настаўнікі, якія для пачынаючых калегаў і кансультанты, і эталоны, і навігатары ў педагагічнай дзейнасці. У іх адрас гучалі словы ўдзячнасці за дапамогу і падтрымку.
Вітала маладую настаўніцкую кагорту Жабінкаўшчыны старшыня раённага савета ветэранаў педагагічнай працы Тамара Барысюк. Тамара Дзмітрыеўна ўзгадала той час, калі сама пачынала і была ў статусе маладога педагога, а таксама абарону сваёй стажорскай практыкі. Для пачынаючых калегаў яна дала слушныя парады: вучня патрэбна не толькі любіць, але і паважаць, бачыць у ім асобу, толькі тады атрымаецца поўны кантакт; пастаянна вучыцца, удасканальвацца прафесійна і ніколі не спыняцца на дасягнутым; набытым вопытам дзяліцца з іншымі настаўнікамі.
Вынікі сустрэчы падвяла Іна Тарасевіч. Іна Уладзіміраўна павіншавала маладых калег з паспяховай абаронай стажорскай практыкі, якая паказала, што настаўніцкі калектыў Жабінкаўшчыны папоўніўся летась творчымі, энергічнымі і ініцыятыўнымі педагогамі, гатовымі да ўдасканалення і самаразвіцця. Яна пажадала ім рухацца па лесвіцы поспеху толькі ўверх і быць прыкладам для сваіх вучняў.

Popularity: 1%

Выбух станоўчых эмоцый

IMG_1804

Анатоль БЕНЗЯРУК.

выклікалі выступленні жабінкаўскіх самадзейных артыстаў – удзельнікаў ІV Рэспубліканскага агляду-конкурсу “Бабруйск–2017”, што праходзіў 8-10 чэрвеня ў сёлетняй культурнай сталіцы Беларусі.
ТВОРЧАЕ СПАБОРНІЦТВА ладзілася сярод арганізацый , што ўваходзяць у склад канцэрна “Бел-дзяржхарчпрам”. З усёй Беларусі, каб паказаць свае мастацкія набыткі, на відовішчную імпрэзу, якая праводзілася ў вялікім Палацы шыннікаў, з’ехаліся больш за шэсць соцень творчых і крэатыўных асобаў з 27 прадпрыемстваў краіны.
Жабінкаўскія цукравары, нацэленыя на перамогу, “запальвалі” па-сапраўднаму і надзвычай прывабна глядзеліся ў асяродку такіх жа спеўных, танцавальных і гумарыстычных калегаў. Гонар не толькі роднага прадпремства, але й усяго раёна, годна праслаўляў творчы калектыў клуба ААТ “Жабінкаўскі цукровы завод” у складзе выканаўцаў-вакалістаў і ансамбляў “Раздолле” (пад кіраўніцтвам Аляксандра Чарнушыча) і “Прысмакі”, які ўзначальвае Тамара Дзікая.
Чым жа радавалі жабінкаўцы слухачоў, значная колькасць якіх былі іхнімі канкурэнтамі на сцэнічных падмостках? Рэакцыя залы сведчыла – абывякавых гледачоў не было, настолькі вялікі каскад эмоцый выклікалі нумары, выкананыя артыстамі з Жабінкі.
Першую высокую ноту, задаючы настрой астатнім, узяло “Раздолле”. У сваёй кампазіцыі “Стайня” Аляксандр Чарнушыч з Іллёй Крыўцом, Эдуардам Войцікам, Мікалаем Новікам і Аляксеем Вой-нашам прадэманстравалі, наколькі моцным бывае музычны талент, памножаны на высокае выканаўчае майстэрства.
Яркі пачатак працягваў бездакорны спеў Галіны Міцковіч –
настолькі моцны, што нехта нават палічыў спявачку з Жабінкі не самадзейнай, прафесійнай выканаўцай!
Вельмі многіх кранула песня, падараваная слухачам сямейным дуэтам Андрэем і Аляксеем Войнашамі.
Зала была дастаткова разагрэтая, калі моцным танцавальным акордам стала выступленне “Прысмакаў”. Нават той, хто не быў музычным гурманам, адчуў асалоду ад танца “Вясковыя замалёўкі” ў выкананні выхаванцаў Тамары Дзікой – Уладзіміра Лук’янчыка, Андрэя Мандры і Сяргея Авяр’янава, іх партнёрак: Юліі Петрыенка, Рэгіны Дзяменцьевай і Аліны Вярэніч.
Прыхільна было сустрэта і вакальнае трыа ў складзе Андрэя Галашкі, Мікалая Новіка, Аляксея Войнаша, якім дапамагала ў падрыхтоўцы нумара Галіна Міцковіч.
І нарэшце, запамінальным фінальным акордам прагучала на роднай мове песня “Адзін у полі не воін”. Вялі праграму сапраўднага міні-канцэрта жабінкаўцаў мастацкі кіраўнік клуба Вольга Гардзейчык і намеснік генеральнага дырэктара прадпрыемства Андрэй Яраш.
Як толькі сваім моцным спевам жабінкаўцы падвялі рысу пад запамінальным выступленнем, засталося чакаць судзейскага вердыкту. Вельмі прадстаўнічае журы, у складзе якога, між іншымі, былі заўважаны такія эстрадныя зоркі, як Ірына Дарафеева і Саша Нэма, пільна сачыла за кожным удзельнікам. Нарэшце, кіраўнік судзейскай калегіі, начальнік упраўлення прававой і кадравай работы канцэрна “Белдзяржхарчпрам” Віктар Луцэін абвясціў вынікі.
Па ўзнагароды жабінкаўцы ўзняліся на сцэну на чале з генеральным дырэктарам ААТ “Жабінкаўскі цукровы завод” Віктарам Міронавым. З рук галоўнага суддзі агляду-конкурсу Віктар Рыгоравіч асабіста атрымаў кубак і дыплом пераможцаў “за артыстызм і самае яркае выступленне”, якімі былі ўганараваны яго падначаленыя.
Аднак спяшацца за кулісы было яшчэ рана. Бо да мікрафона падышоў начальнік аддзела па рабоце з кадрамі Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь Юрый Грос. Яму выпала прыемная місія – уручыць граматы міністэрства. Між іншымі ўзнагароды “за актыўны ўдзел у правядзенні культурных мерапрыемстваў і значны ўклад у папулярызацыю нацыянальнай культуры” атрымалі ўвесь калектыў мастацкай самадзейнасці ААТ “Жабінкаўскі цукровы завод” і асабіста – кіраўнік гурта “Раздолле” Аляксандр Чарнушыч.
Жабінкаўскія самадзейныя артысты выказваюць шчырую падзяку адміністрацыі і прафсаюзу роднага прадпрыемства ў асобах Віктара Міронава і Ірыны Якубук, якія з году ў год нязменна падтрымліваюць і дапамагаюць развівацца талентам, на якія багата жабінкаўская зямля.
На здымку: творчая каманда ААТ “Жабінкаўскі цукровы завод” пасля прыемнага моманту ўганаравання.

Popularity: 1%

Іх падворак усім да душы

1 2 3 4 5 6Алёна НІКАНЧУК. Фота аўтара.

У двары дома Уладзіміра і Святланы Дудчанкаў з Чыжэўшчыны мяне перш-наперш сустрэлі вялікія чырвоныя макі. Побач з імі заўважыла ландышы, што схілілі долу свае галоўкі. А вось і беласнежныя рамонкі расправілі пялёсткі насутрач сонейку, і каралеве кветак – ружы – знайшлося тут ганаровае месца. Усю гэтую прыгажосць і многае іншае гаспадары стварылі… З чаго б вы думалі? Са звычайных пластыкавых бутэлек ды аднаразовага посуду.
Сваю сядзібу Уладзімір і Святлана пачалі ўпрыгожваць такімі вырабамі пяць гадоў таму. А пачалося ўсё з цуда-пальмы. Паўднёвае дрэва з бутэлек Святлана Мікалаеўна заўважыла на адным з падворкаў аграгарадка Ленінскі. Убачыла – і захацела займець такое ў сябе. Паехалі Дудчанкі да гэтых гаспадароў, агледзелі дрэва, а праз некаторы час такое ж “вырасла” і ў іх у двары і атрымалася як сапраўднае. Вунь бананы на ім, какаду ды вясёлая малпачка. У размове Уладзімір Іванавіч паведаміў, што на выраб пальмы пайшло 550 бутэлек. Іх збіралі паступова, таму паўднёвая прыгажуня з’явілася толькі праз месяц. Калі ж матэрыял ёсць, то зрабіць дрэва ён можа за тры дні.
З цягам часу на падворку Дудчанкаў пачалі расцвітаць розныя кветкі і дрэвы. З’явілася во-зера з белымі гарлачыкамі, чаротам, чапляй ды царэўнай-жабай. Тут вам вясёлыя парсючкі, кот-мурлыка, цягнічок з вагончыкамі, якія адначасова і гаршчкі для петуній. Яны ўпрыгожваюць і чайнік, зроблены з аўтамабільных шынаў. Ёсць тут арэлі і пясочніца, у якой любяць гуляць унукі Святланы і Уладзіміра. Гаспадары і іх аздобілі рукатворнымі вырабамі.
Як расказаў Уладзімір Іванавіч, ідэйным натхняльнікам у сумеснай працы выступае жонка Святлана. Ідэі і падказкі наконт будучых вырабаў яна бярэ з інтэрнэта, нешта дадумвае сама, пераймае штосьці цікавае і з іншых падворкаў, а потым разам з мужам усё задуманае ажыццяўляюць. І разумеюць адзін аднаго з паўслова, і падтрымліваюць, а як жа інакш?! У шлюбе разам амаль 30 гадоў (у кастрычніку адзначаць юбілей сумеснага жыцця – жамчужнае вяселле). Лічыцца, што сімвалам сямейнага дабрабыту, кахання і шчасця з’яўляецца бусел. Дэкаратыўную буслянку з птушкамі змайстравалі ля сваёй хаты і мае героі, якая ахоўвае гэты гасцінны дом і яго жыхароў.
Любяць бываць у Дудчанкаў шматлікія сябры, якія ў асноўным людзі гарадскія: жывуць у абласным цэнтры і Кобрыне. Тут адпачываюць, разам святы адзначаюць – іх падворак усім да душы. У планах Святланы і Уладзіміра і надалей упрыгожваць яго новымі вырабамі. А што гэта будзе? Пажывем – пабачым. Ведаю адно: нешта цікавае і арыгінальнае, што будзе радаваць людское вока і падымаць настрой.
На здымках: гаспадар Уладзімір Іванавіч на падворку з цуда-пальмай; вырабы Дудчанкаў.

Popularity: 1%

Вырасціць. Скасіць. Захаваць.

IMG_3066

Святлана БЯЛЯК.
Фота аўтара.

На здымку: кормаўборачны атрад у складзе Пятра Зозана, Аляксандра Аўсяніка і Уладзіміра Федсюка ў дзень закладваюць звыш 50 тон сенажу ў рулонах.

Жывёлаводам ААТ “Жабінкаўскі” паводле бізнес-плана, на зімоўку, каб пракарміць дойны статак, неабходна нарыхтаваць 10700 тон сенажу, 1300 тон сена. Скасіць травы першым укосам неабходна было з 1130 гектараў.
– Мы першымі ў раёне прыступілі да касавіцы, – расказвае Ганна Плытнік, намеснік дырэктара па вытворчасці. – Папрацавалі няблага і з першага ўкосу “ўзялі” 605 тон сена, 4770 тон сенажу, у тым ліку 505 тон – у рулонах. Наперадзе яшчэ другі ўкос.
У гэтыя дні працягваем нарыхтоўваць сянаж у рулоны. Гэтая тэхналогія нятанная, бо спецыяльная плёнка для абгортвання цюкаў дарагая, аднак мы маем перавагу менавіта ў якасці – корм атрымліваецца больш сакавітым і спажыўным. Асабліва зручна закладваць яго ў рулоны на палях, не шчодрых на ўраджай травастою. Вось, напрыклад, ва ўрочышчы “Бярэзінка”, які займае 82 гектары і летась быў перазалужаны, беднаваты на травы. Закладваць іх у траншэю – нявыгадна, а ў малых аб’ёмах у плёнку – аптымальны варыянт.
У той дзень, калі мы наведалі ААТ “Жабінкаўскі”, кормаўборачны атрад, у які ўваходзяць граблі, прэс-падборшчык і абмотчык, шчыраваў на сенажацях участка
№ 1, пры неабходнасці яго накіруюць на ўчастак № 2 “Якаўчыцы”. Агранамічная служба сельгаставарыства ўпэўнена: кармоў на зімоўку хопіць, бо ужо зараз план нарыхтоўкі выкананы амаль на 50 працэнтаў.
Паклапаціліся, каб травы густымі раслі – падкармілі ранняй вясной KASSам і карбамідам, пасеялі 75 гектараў траў (пры плане 220).
– Вельмі паспрыяў дожджык: травы, цукровыя буракі, кукуруза прыкметна ўзяліся ў рост, – кажа Ганна Іванаўна. – Думаю, і з другога ўкосау нарыхтуем корму. Дарэчы, пераходзячага фонду маем звыш 17 тысяч тон кукурузнага сіласу. Калі ў “нябеснай канцылярыі” своечасова будуць чаргавацца сонейка і дождж, то кармоў назапасім дастаткова.

Popularity: 1%

“Бяспечны пераход!”

!!!0000125171
Пад такою назвай з 26 па 30 чэрвеня на тэрыторыі нашага раёна будзе праводзіцца рэспубліканская прафілактычная акцыя. Яе мэта – стабілізаваць сітуацыю, якая склалася з пешаходным траўматызмам. Пад час акцыі супрацоўнікамі АДАІ Жабінкаўскага РАУС будзе ажыццяўляцца кантроль пешаходных пераходаў на тэрыторыі раёна, у першую чаргу нерэгулюемых.

Popularity: 1%

“Памяць нашу не сцерці гадамі”

IMG_4387

Святлана БЯЛЯК.
Фота Таццяны ПЛАВУХ.
У Дзень усенароднай памяці ахвяр Вялікай Айчыннай вайны ля помніка загінулым воінам і партызанам у Жабінцы адбыўся мітынг. Ля сімвалічнага вечнага агню сабраліся кіраўніцтва раёна, прадстаўнікі працоўных калектываў, прадпрыемстваў, устаноў Жабінкаўшчыны, моладзь. Яны ўсклалі вянкі да помніка і пад гукі метранома хвілінай маўчання ўшанавалі памяць усіх тых, хто не вярнуўся з франтоў самай жорсткай вайны.
22 чэрвеня 1941 года… Гэта жудасная дата ў гісторыі чалавецтва. Цяпер – дзень памяці і смутку для тых, хто выжыў, і тых, хто перажыў трагічныя дні вайны, для дзяцей, унукаў і праўнукаў мільёнаў салдат, што аддалі свае жыцці за мір.
У першыя дні вайны на Жабінкаўшчыне разгарнуліся жорсткія баі, пачалася барацьба з акупантамі. У Старасельскім лесе быў арганізаваны адзін з першых у Беларусі партызанскі атрад. На франтах Вялікай Айчыннай вайны змагалася звыш 2000 нашых землякоў і кожны чацвёрты з іх аддаў сваё жыццё за свабоду і незалежнасць Радзімы. Тры цяжкія гады жыхары раёна знаходзіліся пад фашысцкім прыгнётам. Нямецкія акупанты знішчылі каля дзвюх тысяч мірных жыхароў, каля паўтысячы выгналі ў Германію на прымусовыя работы. Наша вёска IMG_4405Драмлёва – сястра Хатыні, якая так і не адрадзілася з попелу.
Нягледзячы на ўсе складанасці і пакуты, што выпалі на долю старэйшага пакалення, Беларусь выстаяла!, дзякуючы мужнасці, адзінству і ўпэўненасці ў Перамозе.

Popularity: 1%

“Часоў былых і новых повязь”

IMG_6799

У фае Жабінкаўскай цэнтральнай раённай бібліятэкі пачала працаваць выстава-панарама “Часоў былых і новых повязь”, прысвечаная 500-м угодкам беларускага кнігадрукавання. Стварэнне экспазіцыі, якая будзе працаваць на працягу ўсяго юбілейнага 2017 года, – гэта сумесная справа Жабінкаўскай раённай цэнтралізаванай бібліятэчнай сістэмы і раённага цэнтра творчасці дзяцей і моладзі.

Выстава-панарама “Часоў былых і новых повязь” знаёміць наведвальнікаў з гісторыяй айчыннага кнігадрукавання ад Скарынінскіх часоў да нашых дзён. Той, хто завітае ў бібліятэку, зможа даведацца, дзе і калі на тэрыторыі сучаснай Беларусі ўзнікла самая першая друкарня, у чым была адметнасць кніжнай справы ў Нясвіжы і Заблудаве, чаму славіць люд беларускі асветнікаў сваёй зямлі, якія шчыравалі ў так званым Доме Мамонічаў, дый многае іншае. Відаць, цікава будзе пачуць ад бібліятэкараў пра тое, скуль пайшла традыцыя святкаваць Дзень беларускага пісьменства, у якіх гарадах Беларусі ён ладзіўся, што азначае эмблема цудоўнага свята.
Аздабляе выставу-панараму трыпціх “Вобразы Залатога веку”, выкананы ўдзельнікамі аб’яднанняў “Аўтарская лялька” і “Кераміка”, што дзейнічаюць пры ДУА “Жабінкаўскі раённы цэнтр творчасці дзяцей і моладзі”. Асобную ўдзячнасць за тое хочацца выказаць педагогам Наталлі Уласюк і Наталлі Сцепанюк. Трыпціх выраблены пад іх кіраўніцтвам Кацярынай Шахалевіч і Лізаветай Пашко, Настассяй Платонавай і Аляксандрай Васілюк, прынамсі, па-майстэрску выкананы лялькі знакамітых беларускіх гуманістаў і IMG_6793асветнікаў Францішка Скарыны, Сімяона Полацкага, Міколы Гусоўскага, што гарманічна ўпісваюцца ў канцэпцыю выставы.
Яе адкрыццё адбылося 16 чэрвеня для дзяцей, якія адпачывалі ў аздараўленчым летніку “Калейдаскоп”, што дзейнічаў пры раённым цэнтры творчасці. Хлопчыкі і дзяўчынкі пазнаёміліся з раздзеламі выставы-панарамы і прынялі ўдзел у віктарыне “Кніга – каштоўны дар”. Актыўныя ўдзельнікі атрымалі салодкія прызы з “Цуда-дрэва”.
Хочацца нагадаць, выстава-панарама будзе працаваць на працягу ўсяго юбілейнага года, што праходзіць пад прамянеючай зоркай вялікага Скарыны і Яе вялікасці Кнігі. Шчыра запрашаем усіх жадаючых наведаць раённую бібліятэку, каб бліжэй пазнаёміцца з гісторыяй узнікнення беларускага кнігадруку.
Галіна ДУЛЕВІЧ кіраўнік ДУК “Жабінкаўская раённая цэнтралізаваная бібліятэчная сістэма”.
Фота Анатоля БЕНЗЕРУКА.
На здымках: выхаванцы “Калейдаскопа” – першыя наведвальнікі выставы.

Popularity: 1%

НА СТРАЖЕ НЕБА ЛУЧШИЕ

DSCN0255

 

Служба в войсках противовоздушной обороны особенно напряженная. Военнослужащие войск ПВО – стражи неба. Они круглосуточно охраняют воздушную границу государства от нарушителей.

Нести службу в войсках ПВО нелегко. Она рассчитана на мужественных, стойких, уверенных в себе мужчин и требует от них решительных действий в различных ситуациях. Быстрое принятие правильного решения – неотъемлемая черта военнослужащих этого рода войск. Важны высокий профессионализм и предельное внимание каждого, ведь оружие в войсках ПВО – коллективное, а это значит, что от уверенных действий каждого военнослужащего зависит успех выполнения поставленной задачи боевым расчетом дивизиона.

Накануне международного конкурса «Ключи от неба», в котором ВВС и войска ПВО нашей страны в очередной раз будет представлять 115 зенитный ракетный полк, хочется рассказать о командире отделения боевого управления 3-го зенитного ракетного дивизиона – младшем сержанте Никите Емельянове, который принимает непосредственное участие в подготовке к конкурсу.

Никита окончил среднюю школу д.Чернавчицы Брестского района, затем поступил в «Брестский государственный политехнический колледж» по специальности «Техник-строитель». Работал в строительной организации «Полесьежилстрой» каменщиком. Затем срочная военная служба в армии, которая сопровождалась напряженной боевой учебой и привыкания к жизни по распорядку, но все это он прошел с достоинством, и вот теперь Никита будет представлять наш вид вооруженных сил на международном конкурсе, который пройдет в августе месяце на полигоне Российской Федерации «Ашулук».

О своей службе Никита говорит с гордостью.

— Мне очень нравится здесь служить. Хороший коллектив, очень грамотные командиры и начальники, здоровая атмосфера в подразделении. До призыва у меня было довольно приблизительное представление о службе в армии, – с улыбкой вспоминает Никита. Оно складывалось из случайно увиденного и услышанного.

Только в армии я понял, что реальность сильно отличается и от рассказов товарищей «на гражданке», и от сценариев «киношников». В воинском коллективе быстро перевоспитываешься, наверное, поэтому и начинаешь по-взрослому смотреть на жизнь.

 Капитан Киричун Виктор Викторович.

 

 

Popularity: 1%

Угарный газ – «молчаливый убийца»

эмблема рус согласованная качествомъ (1)

Появление пластиковых окон произвело самый настоящий фурор на строительном рынке. Оконные конструкции нового поколения обладали неоспоримыми преимуществами по сравнению с классическими деревянными рамами. Цвет можно было выбирать любой, красить эти окна было не нужно, они избавляли квартиру от сквозняков и городского шума. Пластиковые окна не рассыхались с течением времени и даже через много лет после установки, закрывались идеально и без перекосов. Фактически установив такие рамы один раз в жизни, хозяин квартиры, мог забыть о таких неприятных и занудных процедурах, как ежегодная покраска и проклейка оконных проемов. С течением времени пластиковые оконные конструкции все больше совершенствовались и дешевели. Сейчас можно сказать, что они окончательно вытеснили с рынка традиционные деревянные рамы. Но в какой-то момент достоинства пластиковых окон превратились в недостатки. Герметичность, о которой так много говорят производители оконных изделий, нарушает циркуляцию воздуха в помещение и приводит к возникновению такого явления как обратная тяга. Угарный газ от газовых колонок и плит перестает уходить из помещения через вентиляционные каналы и квартира превращается в газовую камеру. Но не все пластиковые окна одинаково плохи. Существуют современные технологии, которые позволяют избежать негативного эффекта.
Как возникает обратная тяга
На самом деле в этом явлении ничего сложного нет – простые законы физики и ничего мистического. Суть этого явления заключается в том, что под воздействием ряда факторов воздух из дымохода начинает двигаться в обратную сторону – не из помещения, а в помещение. Вместе с движением воздушных масс в комнату попадают продукты горения, в частности угарный газ. Риск возникновения обратной тяги в квартире особенно велик при использовании вытяжек.
Сейчас в каждой квартире над плитой стоит вытяжка, которая при помощи вентилятора удаляет из помещения посторонние запахи. Когда хозяйка включает эту вытяжку при герметично закрытом пластиковом окне трагедии не миновать. Вытяжка начинает высасывать воздух из комнаты в результате чего образуется разряжение и, повинуясь закону физики, давление в комнате начинает выравниваться. И единственным местом, откуда воздух может попасть в комнату в такой ситуации, является дымоход газовой колонки. В результате этого и образуется обратная тяга.
Поскольку угарный газ не имеет ни запаха, ни цвета, ни вкуса, не является раздражающим и легко смешивается с воздухом, а также беспрепятственно распространяется, он получил название «молчаливого убийцы». Усугубляют опасность и весьма размытые симптомы отравления этим химическим соединением. Ухудшение зрения, снижение слуха, легкая боль в области лба, головокружение, ощущение пульсации в висках, снижение координации мелких точных движений – очень часто потерпевший связывает свое состояние не с отравлением, а с простой усталостью или легким недомоганием, которое пройдет, если немного полежать, что только усугубляет отравление и очень часто приводит к смерти. Для того чтобы предотвратить трагедию жильцам квартиры достаточно следить за состоянием газового оборудования, проверять вентиляцию и регулярно проветривать помещение.
Не следует бояться открывать окно. Даже немного приоткрыв оконную раму, вы можете спасти себе жизнь. Как показывает практика система микровентиляции, которой снабжены современные пластиковые окна не обеспечивает должного притока воздуха с улицы и, соответственно, не может предотвратить трагедию. Поэтому если у вас в квартире работает газовая плита, газовая колонка и включена вытяжка, обязательно откройте окно, чтобы приток воздуха с улицы смог компенсировать создаваемое вытяжкой разряжение. Таким образом, вы можете предотвратить возникновение обратной тяги и последующее отравление угарным газом.
Для предупреждения несчастных случаев необходимо соблюдать Правила пользования газом в быту. Важно следить за тягой в дымоходах и вентиляционных каналах, проверять наличие тяги как перед включением (розжигом) газовых приборов, так и во время их эксплуатации.  Если тяга отсутствует, пользоваться газовым оборудованием категорически запрещено.
Угарный газ (СО) – продукт неполного сгорания, он ядовит и особенно опасен тем, что не имеет ни запаха, ни цвета, ни вкуса. При первых признаках отравления угарным газом: головной боли, тяжести в голове, тошноты, головокружения, сонливости нужно срочно вывести пострадавших на свежий воздух и немедленно вызвать скорую помощь.
ПУ «Брестгаз» напоминает, установив датчик угарного газа в помещениях с бытовыми газовыми приборами, вы спасете жизнь себе и своим близким!
Василий ХВЕДЧЕНЯ,  директор ПУ «Брестгаз».

Popularity: 1%

Стаяць на варце жыцця і здароўя чалавека

IMG_3996
IMG_4115 IMG_4131

Алёна НІКАНЧУК.
Фота Таццяны ПЛАВУХ.
Свята адкрыў старшыня райвыканкама Дзмітрый Гарадзецкі. Ён гаварыў, што самая галоўная з каштоўнасцей чалавека – гэта здароўе, і дапамагаюць нам яго зберагчы медыкі. Менавіта яны тыя людзі, якія першымі сустракаюць новае жыццё і на працягу яго знаходзяцца побач. Дзякуючы самаадданай працы, а таксама адкрыццям у медыцыне, сучасным методыкам лячэння, дыягностыцы тых ці іншых захворванняў, новым прэпаратам працягласць жыцця сёння павялічваецца. Дзмітрый Мікалаевіч заўважыў, што ў цяжкія хвіліны хваробы медыкі дораць людзям надзею і веру ў магчымасць акрыяць, паправіцца і жыць паўнацэнна далей. Кіраўнік раёна падкрэсліў, што пад час прыёма грамадзян у адрас медыцынскага абслугоўвання ў раёне не паступіла ні адной скаргі, а гэта паказчык высокага ўзроўню прафесіяналізму медыкаў Жабінкаўшчыны, іх добрасумленных адносін да сваіх абавязкаў. Ён пажадаў ім здароўя, шчасця, сямейнага дабрабыту, узаемаразумення ў калектыве і каб прафесійныя веды і ўменні яны прымянялі толькі пад мірным небам.
З нагоды прафесійнага свята Дзмітрый Мікалаевіч уручыў медыцынскім работнікам Жабінкаўшчыны заслужаныя ўзнагароды: Ганаровыя граматы райвыканкама ўрачу-хірургу Аляксандру Людыне і ўрачу-валеолагу Ірыне Астроўскай; Пісьмо падзякі райвыканкама зубному ўрачу Хмелеўскай амбулаторыі ўрача агульнай практыкі Галіне Андрасюк; Ганаровыя граматы раённага Савета дэпутатаў медыцынскім сёстрам наркалагічнага кабінета Але Бычук і хірургічнага аддзялення Ірыне Сіманоўскай.
Прадоўжыў віншаваць калег з прафесійным святам выконваючы абавязкі галоўнага ўрача раённай бальніцы Іосіф Арлавец. Іосіф Юзэфавіч узгадаў гісторыю ўзнікнення Дня медыцынскіх работнікаў, які бярэ свой пачатак з 1980 года, калі быў зацверджаны Пастановай Савета Міністраў СССР. Сёлета яго 37-ая гадавіна. Ён спыніўся на становішчы аховы здароўя Жабінкаўшчыны, якое ў апошнія гады паспяхова развіваецца. Так, адбылося істотнае перааснашчэнне рэнтгеналагічнай, эндаскапічнай і лабараторнай службаў. Асвоены ўсе ўльтрагукавыя методыкі даследавання дарослых і дзяцей. Гэта дае магчымасць своечасова атрымліваць высокакваліфікаваную і спецыялізаваную медыцынскую дапамогу як на абласным узроўні, так і рэспубліканскім. Ён прывёў прыклады, звязаныя з трансплантацыяй нырак і печані, гаварыў пра кардыёхірургічныя ўмешванні на сэрцы і буйных сасудах, пратэзіраванне тазабедраных і каленных суставаў. За падтрымку сістэмы аховы здароўя Жабінкаўшчыны, якая аказваецца на рэспубліканскім узроўні, падзякаваў мясцовыя ўлады. У выніку праведзены рамонты ва ўсіх аддзяленнях раённай бальніцы, паліклініцы, у парадак прыведзены ўсе ўрачэбныя амбулаторыі, фельчарска-акушэрскія пункты раёна, тым самым створаны выдатныя ўмовы як для пацыентаў, так і для медработнікаў. Словы ўдзячнасці за прафесіяналізм, умелыя рукі і чулае сэрца выказаў калегам-медыкам, павіншаваў са святам прысутных у зале ветэранаў медыцыны.
Іосіф Юзэфавіч уручыў Пісьмы падзякі ўпраўлення аховы здароўя Брэсцкага аблвыканкама медыцынскім сёстрам хірургічнага аддзялення Ганне Міхайлоўскай і дзіцячага аддзяленя паліклінікі Але Краўцовай, а таксама граматы УАЗ “Жабінкаўская цэнтральная раённая бальніца” шматлікім калегам-медыкам і іншым работнікам устаноў аховы здароўя раёна. Ён агучыў прыемную навіну: званне “Выдатнік аховы здароўя Рэспублікі Беларусь” прысвоена галоўнай медыцынскай сястры райбальніцы Наталлі Спіцынай.
На сцэну ў той дзень падымалася старшыня Жабінкаўскай раённай арганізацыі Беларускага таварыства Чырвонага Крыжа Зоя Фядчук. На свята яна прыйшла з граматамі і падарункамі, якія разам з Іосіфам Арлаўцом уручыла за супрацоўніцтва ў рашэнні задач раённай арганізацыі БТЧК сваім памочнікам – загадчыкам фельчарска-акушэрскіх пунктаў: Агароднікаўскага ­– Лідзіі Галавейка, Арэпіцкага – Лідзіі Бакун і Старасельскага – Аксане Максімук.
Слова трымаў і старшыня прафсаюзнага камітэта Жабінкаўскай ЦРБ Віталь Вялько. Ён павіншаваў прысутных з прафесійным святам, падзякаваў ветэранам, якія знайшлі час і прыйшлі на ўрачыстасць. Калегам шаноўнага ўзросту нагадаў, каб памяталі, што яны і цяпер застаюцца ў калектыве медыкаў раёна, бо іх веды, уменні, прафесійны і жыццёвы вопыт патрэбныя ў штодзённай працы тых, хто стаіць на ахове здароўя і жыцця.
Віталь Генадзьевіч уручыў Падзяку абласнога камітэта Брэсцкай абласной арганізацыі Беларускага прафесійнага саюза работнікаў аховы здароўя загадчыку паліклінікі Жабінкаўскай ЦРБ Леаніду Карповічу.
Ушаноўвалі на ўрачыстасці і маладых спецыялістаў-медыкаў, якія прыбылі летась на Жабінкаўшчыну. Успомнілі той час, калі іх таксама прымалі ў медыцынскую сям’ю раёна, і сказалі словы на далейшую прафесійную дарогу сваім пачынаючым калегам урачы райбальніцы Галіна Саковіч, Алена Малчанава, Аляксандр Людына і Ангеліна Чарнейка.
На працягу мерапрыемства падымалі настрой і дарылі пазітыўныя эмоцыі людзям у белых халатах нашы самадзейныя артысты: Алеся Жукава, Аксана Пракошына, Наталля Сяргеева, Ірына Рынчук, Лілія Дашкевіч, Аляксандр Чарнушыч, Вікторыя Міцковіч, Аляксандра Скарына, трыа дзіцячай вакальнай студыі, салістка ўзорнага ансамбля народнага танца “Каруначкі” Лізавета Карпук і народная эстрадная група “Аляксандр-парк”. Іосіф Арлавец выказаў словы ўдзячнасці ад імя прысутных за цудоўны канцэрт аддзелу ідэалагічнай работы, культуры і спраў моладзі райвыканкама, Жабінкаўскай раённай цэнтралізаванай клубнай сістэме, а таксама артыстам.

Popularity: 1%